Surat Al-Haqqah — Ayat 6

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• صَرْصَرٍ (sharsharin): yaiku angin kang banget bantere lan adheme, nganti swarane nguwuh-uwuh nalika nempuh.
• عَاتِيَةٍ ('aatiyah): yaiku angin kang ngluwihi wates kekuwatane, ora ana kang bisa ngalangi, lan banget ngrusak.

2) Katrangan ayat:

Dene kaum 'Ad, yaiku umate Nabi Hud, padha dirusak dening Allah nganggo angin kang banget adhem lan bantere, swarane nguwuh-uwuh nalika nempuh. Angin iku ora mung adhem lan banter wae, nanging uga ngluwihi wates kekuwatane, dadi ora ana kekuwatan manungsa kang bisa ngalangi utawa nglindhungi awake dhewe saka angin mau. Allah numpes wong-wong 'Ad kanthi angin iku minangka paukuman amarga padha maido marang Nabi Hud lan nglakoni kekafiran. Angin mau terus nempuh tanpa leren nganti pirang-pirang dina, nganti wong-wong 'Ad padha mati kabeh lan ora ana siji-sijia kang isih urip.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Gusti Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Adil. Sapa wae kang maido marang utusan-Nya lan nglakoni kekafiran, mesthi bakal nemu paukuman.
• Kekuwatan lan kepinteran manungsa iku ora ana apa-apane yen dibandhingake karo kekuwatane Gusti Allah. Mula aja padha sombong lan gumedhe.
• Ayat iki ngelingake supaya kita tansah manut marang Allah lan rasul-Nya, supaya ora nemu paukuman kaya kaum 'Ad.
• Kisah kaum 'Ad iki dadi bukti yen Al-Qur'an iku kitab kang bener lan kebak piwulang kanggo wong-wong kang gelem mikir lan njupuk pelajaran.