ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 101

1. በአንቀጹ ውስጥ ማብራሪያ የሚፈልጉ ቃላት፦

• አል-ቁራ (الْقُرَى): መንደሮች/ከተሞች።
• ነቁሱ (نَقُصُّ): እንተርካለን/እናገራለን።
• አንባኢሃ (أَنبَائِهَا): ዜናዎቻቸውን/ታሪኮቻቸውን።
• አል-በይይናት (الْبَيِّنَات): ግልጽ ማስረጃዎች/ተአምራት።
• ያጥበዑ (يَطْبَعُ): ያትመናል/ይሸፍናል/ይለብጣል።

1. የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

እነዚህ ቀደም የነበሩት መንደሮች የኑሕ፣ የሁድ፣ የሷሊሕ፣ የሉጥና የሹዓይብ ሕዝቦች መንደሮች ናቸው። አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) ከእነዚህ ሕዝቦች ታሪክ ውስጥ ትምህርት የሚወሰድባቸውን ዜናዎች ይተርክላቸዋል። እነዚህ ሕዝቦች የአላህን መልእክተኞች አስተባብለዋል፣ በክህደትና በእምቢተኝነት ተጠምደዋል፣ በመጨረሻም ጥፋት ደርሶባቸዋል። ይህ ሁሉ ለሚገነዘቡ ሰዎች ትምህርትና ገላጭ ነው።

ወደ እነዚህ ሕዝቦች የተላኩት መልእክተኞች ግልጽ የሆኑ ማስረጃዎችንና ተአምራትን ይዘው መጡ። ነገር ግን እነሱ ከዚህ በፊት በነቢያት ላይ የተናገሩትን የሐሰት ቃል ለመቀየርና ለማመን ፈጽሞ አልተዘጋጁም። ልቦቻቸው በክህደት ተዘግተው ነበር። ስለዚህ አላህ በእነሱ ልቦች ላይ የክህደትን ማኅተም አተመ።

ይህ የአላህ ሕግ ቀጣይነት ያለው ነው። እንደ ቀደምት ከሓዲዎች ልቦች ላይ ማኅተም እንደተቀመጠ፣ እንዲሁም በነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) ዘመን የነበሩት ከሓዲዎችና ከእነሱ በኋላ የሚመጡት ከሓዲዎች ልቦች ላይ አላህ ማኅተም ያትማል። ስለዚህ እውነትን ለመረዳትና ኢማንን ለመቀበል አይችሉም።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ይሰጠናል። አላህ የቀደሙትን ሕዝቦች ታሪክ ለእኛ የተረከው ከእነሱ ልንማርና ከክህደት ልንርቅ ነው። ልባችንን ለእውነት ክፍት ማድረግ፣ የአላህን መልእክት በትጋት መቀበልና በኢማን ላይ መጽናት ይኖርብናል። አላህ ልቦችን የሚመራው እሱ ብቻ ነው፤ እኛ ግን በእርሱ መንገድ ላይ በመመላለስ ልቦቻችን ከማኅተም እንዲጠበቁ መጠየቅ አለብን። የቀደሙት ነቢያት ታሪክ የአላህ ቃል እውነት መሆኑን የሚያረጋግጥ ሲሆን፣ ቁርአንም ልቦችን የሚያበራና የሚመራ መጽሐፍ ነው። እንግዲያውስ ወደ ቁርአን በመቅረብ ልቦቻችንን በእርሱ ብርሃን እናብራ፤ በኢማን ጽናትም የአላህን ውዴታ እንፈልግ።