Аль-Араф сүрәсе — Аять 115

Сүзләрнең мәгънәләре:

• إِمَّا أَن تُلْقِيَ — я син (әүвәл) ташлыйсың (ягъни кулыңдагы таягыңны ыргытасың).
• وَإِمَّا أَن نَّكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ — яки без (әүвәл) ташлаучылар булабыз (ягъни без башлыйбыз).

Аять тәфсире:

Фиргауннең сихерчеләре Муса галәйһиссәлам белән очрашу өчен килгәч, үзләренең сихер көченә бик ышанып, тәкәбберлек һәм кимсетү рәвешендә әйттеләр: "И Муса! Син теләсәң — беренче булып үз таягыңны ыргыт, яки теләсәң — без беренче булып үзебезнең аркан һәм таякларыбызны ташлыйбыз." Алар бу сүзләрне үзләренең җиңәчәкләренә тулы ышаныч белән әйттеләр, чөнки алар бик көчле сихерчеләр иде һәм Мусаның могҗизасыннан курыкмыйлар иде. Алар Мусага ирек бирделәр: я ул башлый, я алар башлый. Бу аларның үз көчләренә артык ышанып, Мусаны кимсетү максатыннан әйтелгән сүзләр иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бәйге яки бәхәс алдыннан кемнең беренче башлавын тәкъдим итү — үз көченә ышанычлылыкны күрсәтә, ләкин мөэмин кеше һәрвакыт Аллаһка тәвәккәл итеп, үз көченә генә таянмый.
• Сихерчеләрнең бу тәртибе безгә күрсәтә: хак белән батыл очрашканда, хакның җиңәчәгенә ышану һәм Аллаһка тәвәккәл итү мөһим.
• Бу аять мөэминнәргә дәрес бирә: дошманның көче никадәр зур булса да, Аллаһ ярдәме белән хак һәрвакыт җиңәчәк. Муса галәйһиссәламнең тынычлыгы һәм Аллаһка ышанычы безгә үрнәк булып тора.