Аль-Араф сүрәсе — Аять 119

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَغُلِبُوا — алар җиңелделәр, өстенлек алардан китте.
• هُنَالِكَ — шул урында, шул мәҗлестә.
• وَانقَلَبُوا — кире кайттылар, борылып киттеләр.
• صَاغِرِينَ — хур булган, кимсетелгән, түбәнсегән хәлдә.

Аять тәфсире:

Муса галәйһиссәлам белән сихерчеләр арасындагы бәйге тәмамлангач, Аллаһның кодрәте белән Мусаның гәсасы (таягы) аларның бар сихерләрен йотты. Шуннан соң сихерчеләр тулысынча җиңелделәр һәм үзләренең сихерләре бернәрсәгә дә ярамаганын ачык күрделәр. Алар шул урында ук хурлыкка төштеләр, ә фиргавен һәм аның якыннары, үзләренең байлыкларына һәм гаскәрләренә таянып, Мусаны җиңә алырбыз дип уйлаганнар иде, ләкин аларның бөтен өметләре өзелде. Алар шул мәҗлестән башларын иеп, кимсетелгән, хур булган хәлдә кире кайттылар. Бу — Аллаһның үз пәйгамбәренә ярдәме һәм хакның батыл өстеннән җиңүенең ачык күренеше иде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Хак (дөреслек) һәрвакыт батылны (ялганны) җиңә, хәтта батыл яклаучылар күп булса да. Аллаһ үз диненә ярәм итәргә вәгъдә биргән.
• Кеше үз көченә, байлыгына яки осталыгына таянып, Аллаһның кодрәтенә каршы чыкса, ахыр чиктә хурлыкка төшәчәк.
• Бәйгедә Мусаның җиңүе сихерчеләрнең күңелендә иман нуры кабызды, һәм алар соңрак үзләренең Раббысына ышанып, фиргавеннең газапларына түзделәр. Димәк, Аллаһның ярдәме күңелләрне үзгәртә ала.
• Мөэмин кеше һәркайчан Аллаһка тәвәккәл итәргә тиеш, чөнки җиңү — Аллаһ кулында, ә кешеләрнең көче генә җитәрлек түгел.