Surja El-A'raf — Ajet 119

Kuptimet e fjalëve:

• "fugulibu" (فَغُلِبُوا) – u mundën, u thyen dhe humbën.
• "hunalike" (هُنَالِكَ) – në atë vend dhe në atë moment të caktuar.
• "venkalebu" (وَانقَلَبُوا) – u kthyen dhe u rikthyen.
• "saghirine" (صَاغِرِينَ) – të poshtëruar, të nënshtruar dhe të përulur me turp.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) hodhi shkopin e tij dhe ai u shndërrua në një gjarpër të madh që gëlltiti gjithçka që kishin hedhur magjistarët, atëherë magjistarët e Faraonit u mundën plotësisht në atë vend grumbullimi para syve të njerëzve. Ata u kthyen të poshtëruar dhe të nënshtruar, me turp e poshtërsi, pasi dështuan publikisht dhe u ekspozua e vërteta se ajo që bëri Musai ishte mrekulli hyjnore dhe jo magji. Faraoni dhe njerëzit e tij u kthyen të mundur e të nënshtruar, duke dëshmuar me sytë e tyre se e vërteta ishte me Musain, por kryelartësia i pengoi ata ta pranonin.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. E vërteta e Zotit gjithmonë triumfon mbi të pavërtetën, sado që të përpiqen armiqtë, sepse Zoti i mbron të dërguarit e Tij dhe i bën fitimtarë.
2. Poshtërimi dhe turpi janë përfundimi i atyre që kundërshtojnë të vërtetën dhe përpiqen ta shuajnë dritën e Zotit me mjete të kota.
3. Ky ajet na mëson se besimtari duhet të jetë i bindur se Zoti nuk e lë robin e Tij besnik pa ndihmë, edhe nëse vonesa zgjat, sepse fitorja vjen nga Zoti në momentin që Ai e cakton.
4. Në këtë ngjarje ka një mësim të madh: magjia dhe mashtrimi nuk qëndrojnë përballë fuqisë së Zotit, ndaj njeriu duhet t'i mbështetet Zotit dhe jo mjeteve të dobëta njerëzore.