Surah Nuh — Aya 27

Ma’anonin Kalmomin:

• تَذَرْهُمْ: ka bar su, ka kyale su.
• يُضِلُّوا: za su batar da (mutane) daga hanya madaidaiciya.
• فَاجِرًا: mai karkata daga gaskiya, mai rashin biyayya ga Allah.
• كَفَّارًا: mai tsananin kafirci, wanda bai godewa Allah ba.

Fassarar Ayar:

A cikin wannan ayar, Annabi Nuhu (lafiyar Allah ta tabbata a gare shi) yana kira ga Ubangijinsa bayan ya yanke ƙauna da mutanensa, yana cewa: "Ya Ubangijina! Idan ka bar su (ba ka halaka su ba) kuma ka jinkirta musu, to, za su batar da bayinKa muminai daga tafarkin gaskiya, kuma za su karkatar da su daga imani. Kuma daga zuriyarsu da ’ya’yansu ba za su haifi kowa ba face wanda ya karkata daga gaskiya, mai tsananin kafirci, wanda bai yarda da Ka ba kuma bai gode wa ni’imominKa ba."

Wannan magana ta fito ne daga zurfin sanin Annabi Nuhu ga mutanensa, domin ya zauna a tsakaninsu shekaru dubu tara da ɗari biyar (950) yana kiran su zuwa ga imani, amma ba su amsa ba face da ƙaryatawa da izgili. Shi ya sa ya ga babu wani alheri a cikinsu, don haka ya roƙi Allah da ya halaka su gaba ɗaya, saboda sun zama tushen ɓarna ga waɗanda suka yi imani, kuma ba za su bar wani abu mai kyau a baya ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Nuna tsananin damuwar Annabi Nuhu ga addinin Allah da kare muminai daga ɓarna, wanda yake nuna mana muhimmancin kula da al’umma da kare su daga abubuwan da ke lalata imaninsu.
2. Koyar da cewa dole ne mai da’awa ya yi haƙuri da juriya, amma idan ya ga babu wata fa’ida a cikin mutane, to, yana iya komawa ga Allah da addu’a.
3. Nuna cewa mahaifa masu kafirci na iya haifar da zuriya masu kafirci, saboda haka ya kamata mu kula da tarbiyyar ’ya’yanmu a kan imani da kyawawan halaye.
4. Ƙarfafa wa muminai gaskatawa da cewa Allah yana ji da amsa addu’ar bayinsa, kamar yadda ya amsa wa Annabi Nuhu.
5. Nuna cewa kafirci da fajirci abubuwa biyu ne masu haɗari waɗanda suke lalata al’umma, don haka dole ne a yi taka tsantsan daga gare su.