سوره مزمل — آیه 17

معانی کلمات:

• تَتَّقُونَ: خود را حفظ کنید، بپرهیزید.
• شِیبًا: جمع «أَشْیَب» به معنای سفیدموی، پیر.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه با لحنی تهدیدآمیز و هشداردهنده به کافران میفرماید: اگر شما بر کفر خود باقی بمانید و ایمان نیاورید، چگونه میتوانید خود را از عذاب روز قیامت حفظ کنید؟ روزی که آنچنان هولناک و سخت است که موی سر کودکان خردسال را از شدت ترس و وحشت سفید میکند. این تعبیر بیانگر عظمت و شدت وحشت آن روز است؛ روزی که دلها از ترس به لرزه میافتد و حتی کودکان معصوم که از گناه پاکند، از هول آن روز پیر و سپیدمو میشوند. پس اگر کافران نتوانند در برابر چنین عذاب عظیمی از خود دفاع کنند، چه پاسخی برای این روز خواهند داشت؟

فواید و پیامهای آیه:

• عظمت و هولناکی روز قیامت بهگونهای است که حتی کودکان بیگناه را نیز تحت تأثیر قرار میدهد؛ پس انسان عاقل باید از همین امروز برای آن روز بزرگ توشه برگیرد.
• ایمان و تقوا تنها سپری است که میتواند انسان را در آن روز از عذاب الهی محافظت کند؛ هیچ قدرت و ثروتی در آن روز کارساز نیست.
• این آیه دعوتی است برای بازگشت به سوی خدا و پرهیز از کفر و گناه، تا انسان با توبه و عمل صالح، خود را از چنین روز هولناکی نجات دهد.
• رحمت و لطف خداوند اقتضا میکند که بندگانش را با این هشدارها از خطر آگاه سازد تا بهسوی سعادت ابدی راه یابند.