سوره قیامه — آیه 10

معانی کلمات:

• «یَوْمَئِذٍ»: در آن روز (روز قیامت).
• «الْمَفَرّ»: گریزگاه، محل فرار و پناهگاه.

تفسیر آیه:

در آن هنگام که چشمها از شدت وحشت خیره میشود و انسان از مشاهدهی هولناکیهای قیامت دچار بهت و حیرت میگردد، نور ماه از بین میرود و خورشید و ماه در تاریکی و بینوری جمع میشوند، آنگاه انسانِ گناهکار و کافر با نهایت ناامیدی و درماندگی فریاد برمیآورد: «راه فرار کجاست؟ گریزگاه و پناهگاهی هست که از عذاب الهی بدان پناه ببرم؟» اما افسوس که در آن روز هیچ راه گریزی نیست و هیچ پناهگاهی جز درگاه خداوند متعال وجود ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه هشداری جدی به انسان غافل است که پیش از فرا رسیدن آن روز بزرگ، به فکر توبه و بازگشت به سوی پروردگار باشد و بداند که در قیامت هیچ راه فراری از عدالت الهی وجود ندارد.
• انسان در سختترین لحظات زندگی، به دنبال پناهگاه میگردد؛ اما تنها پناهگاه حقیقی که در دنیا و آخرت نجاتبخش است، خداوند رحمان است. پس چه نیکوست که در دنیا به این پناهگاه امن روی آوریم و از رحمت بیکران او بهرهمند شویم.
• ایمان به قیامت و حسابرسی الهی، انسان را به انجام اعمال نیک و پرهیز از گناه ترغیب میکند و او را از غفلت و سرگرمی به دنیای فانی بازمیدارد.