Suurah Al-Qiyaamah — Aayad 10

Macnaha ereyada:

• Al-Mafar: waxaa loola jeedaa meel lagu cararo ama lagu dhuunto, gabaad ama fakash.

Tafsiirka:

Marka ay timaaddo Qiyaamada, oo ay dhacaan culayska iyo naxdinta weyn, ayaa dadku arki doonaan balaayada iyo masiibada ka horraysa. Markaas ayuu binu-aadanku, gaar ahaan kan gaalada ah, is weydiin doonaa isagoo qasban oo cabsan: "Xaggee baan u carari karnaa? Xaggee baa jira meel aan ku dhuuman karno ama aan ka fakasho cadaabka?" Haddaba ma jiri doono wax meel ah oo lagu cararo, maxaa yeelay maalintaas waa maalin aan la fakasho karin, waxaana ka muuqan doonta cabsida iyo qarowga weyn.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Binu-aadanku waa mid daciif ah oo marka uu ku dhaco cidhiidhi iyo baas weyn uu is weydiiyo meel uu ka fakasho, taasoo muujinaysa in dadku ay u baahan yihiin inay ku tiirsanaadaan Eebbe keliya.
2. Maalinta Qiyaamada waa maalin aan laga baxsan karin, markaa waa in dadku ku shaqeeyaan camal fiican adduunka si ay u nabadgalaan maalintaas.
3. Aayaddu waxay ku digaysaa gaalada iyo kuwa beeniya Qiyaamada inay maalintaas la kulmi doonaan naxdin iyo cabsidaas, waxayna ku baaqaysaa inay toobad keenaan oo ay Eebbe u noqdaan inta aysan timaaddin maalintaas.