Qiyoma surasi — Oyat 10

Kalimalarning ma'nolari:

• Al-mafar: qochish joyi, panoh, najot topiladigan joy.

Tafsir:

Qiyomat kunining dahshatli manzaralari yuz berganda — ko'zlar qo'rquvdan hayratda qolib, qotib qolganda, oyning nuri ketib, quyosh bilan oy bir joyga to'planib, ikkalasining ham yorug'ligi so'nganda, o'sha paytda inson — ayniqsa, kofir va gunohkor inson — dahshat va vahima ichida: "Qochadigan joy qani? Qayerga qochib qutulamiz?" deb qichqiradi. U endi o'zi uchun najot topadigan biron joy yo'qligini anglab yetadi. Bu savol uning umidsizligi va ojizligini ifodalaydi. Chunki o'sha kunda Allohning azobidan qochib qutuladigan hech qanday panoh, hech qanday boshpana mavjud emas. Inson o'sha paytda dunyoda o'zini xavfsiz his qilgan joylari, boyligi, yaqinlari, hokimiyati — barchasi befoyda ekanini tushunadi va faqat o'zining zaifligini his qiladi.

Foydalar:

Ushbu oyatdan olamiz saboq shuki, inson bu dunyoda qanchalik kuchli, boy va qudratli bo'lmasin, Qiyomat kunida butunlay ojiz va yalang'och holda qoladi. Shu bois, aqlli inson o'sha kunga tayyorgarlik ko'rishi, gunohlardan tiyilishi va Allohning rahmatiga umid bog'lashi lozim. Qochadigan joy yo'qligini bilgan inson, yagona najot yo'li — bu dunyoda Allohga tavba qilib, Uning amrlariga itoat etish ekanini anglaydi. Bu oyat mo'minlarga ham eslatmadir: Allohning azobidan qo'rqib, Uning rahmatiga shoshilish kerak. Rahmat va najot faqat Allohning huzuridadir.