Surja El-Kijame — Ajet 5

Kuptimet e fjalëve:

• لِيَفْجُرَ – të vazhdojë në mëkatet dhe të bëjë vepra të këqija.
• أَمَامَهُ – përpara tij, pra në të ardhmen e jetës së tij.

Tefsiri i Ajetit:

Njeriu që mohon ringjalljen, nuk e bën këtë nga injoranca e pastër, por sepse dëshiron të vazhdojë lirisht në rrugën e mëkateve dhe të teprimeve pa asnjë pengesë. Ai e mohon Ditën e Gjykimit jo sepse ka dyshim të vërtetë, por sepse e di se po ta pranonte atë, do të ndihej i detyruar të llogaritet për veprat e tij dhe të ndalojë nga të këqijat. Prandaj, ai e refuzon ringjalljen me kokëfortësi, duke dashur të sigurojë vetes një jetë të lirë nga çdo përgjegjësi morale dhe shpirtërore. Ai pyet me tallje: "Kur do të jetë Dita e Kiametit?" – jo sepse kërkon të dijë, por sepse e konsideron atë të pamundur, duke u tallur me premtimin e Zotit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mohimi i së vërtetës shpesh nuk vjen nga mungesa e argumenteve, por nga dëshira për të vazhduar në mëkate pa u ndalur – kjo tregon se njeriu duhet ta pastrojë zemrën nga epshet para se të kërkojë të vërtetën.
2. Besimi në Ditën e Gjykimit është frenuesi më i fortë që e mban njeriun larg mëkateve, sepse ai që e di se do të japë llogari, mendon para çdo veprimi.
3. Tallja me fenë dhe me premtimet e Zotit është shenjë e kokëfortësisë dhe e largimit nga udhëzimi – prandaj muslimani duhet të ketë frikë nga ky qëndrim dhe të kërkojë mbrojtje te Zoti.
4. Islami e njeh natyrën njerëzore dhe e fton atë drejt pastërtisë dhe përgjegjësisë, duke i treguar se liria e vërtetë nuk është në teprim, por në bindjen ndaj Krijuesit.