ሱረቱ አል-አንፋል — አንቀጽ 34

የቃላት ፍች፡-

• ያሱዱነ (ያሱዱነ)፡- ያግዳሉ፣ ይከለክላሉ።
• አል-መስጂድ አል-ሐራም፡- የተከበረው መስጊድ (ካዕባ)።
• አውሊያኡሁ (አውሊያኡሁ)፡- የእርሱ (የመስጊዱ) ባለቤቶች/ጠባቂዎች።
• አል-ሙተቂዩን፡- አላህን የሚፈሩ፣ ትእዛዙን የሚፈጽሙ እና ከክልክሉ የሚርቁ ምእምናን።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አላህ ለእነዚህ ከሓዲዎች ቅጣትን እንዳያወርድባቸው ምን መከላከያ አላቸው? እነርሱ ምእምናንን ከተከበረው መስጊድ (ካዕባ) እየከለከሉ ሳሉ፣ የመጎብኘት እና የስግደት ሥርዓትን እየአገዱ ሳሉ እንዴት ከቅጣት ያመልጣሉ? እነርሱ የመስጊዱ ባለቤቶች አልነበሩም፤ የመስጊዱ እውነተኛ ባለቤቶች አላህን የሚፈሩ፣ ትእዛዙን የሚፈጽሙ እና ከክልክሉ የሚርቁ ብቻ ናቸው። ነገር ግን አብዛኞቹ ከሓዲዎች ይህንን እውነት አያውቁም፤ ለዚህም ነው “እኛ የቤቱ ባለቤቶች ነን” ብለው የፈረዱት፣ እነርሱ ግን ከዚህ ማዕረግ ፈጽሞ የራቁ ናቸው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶች እና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ ቤት ክብር ለሁሉም ሰው ክፍት ነው፤ ማንም ሰው ሌላውን ከአላህ ቤት መጎብኘት ወይም በውስጡ መስገድ መከልከል የለበትም።
2. የአላህ ቤት ባለቤትነት በዘር ወይም በሥልጣን አይወሰንም፤ እውነተኛ ባለቤትነት አላህን በመፍራት፣ ትእዛዙን በመፈጸም እና ከክልክሉ በመራቅ ነው የሚገኘው።
3. ታክዋ (አላህን መፍራት) የክብር እና የማዕረግ መስፈርት ነው፤ በአላህ ዘንድ የሚከበር ሰው ትእዛዙን የሚጠብቅ ነው እንጂ በሥልጣን ወይም በሀብት የተኮራ አይደለም።
4. አላህ በደለኞችን አይተዋቸውም፤ በደልን እና እንቅፋትን የሚፈጽሙ ሰዎች ከቅጣቱ አያመልጡም፤ ይህ ደግሞ ለምእምናን እርግጠኝነትን እና ተስፋን ይሰጣቸዋል።
5. አንድ ሰው ክብርን ወይም ማዕረግን በሐሰት ቢጠይቅ፣ አላህ እውነቱን ያጋልጣል፤ ምክንያቱም አላህ ፍትሕን ወዳጅ ነውና።