Surja Abese — Ajet 4

Kuptimi i fjalëve:

• يَذَّكَّرُ – merr këshillë, përfitoftë nga kujtimi dhe të menduarit.
• الذِّكْرَى – këshilla dhe porosia që i drejtohet atij.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Pejgamberit ﷺ duke i thënë: E çfarë të bën ty të ditur se ai që po vjen tek ti duke kërkuar udhëzim, ndoshta ai do të pastrohet nga mëkatet dhe do të rritet në pastërti shpirtërore, ose do të marrë këshillë dhe do të mendojë thellë, e atëherë këshilla që do t'ia jepësh do t'i sjellë dobi atij dhe do të ndikojë në zemrën e tij. Pra, ndoshta ai njeri i varfër që erdhi duke kërkuar udhëzim është më i dobishëm për ty sesa ai që ti po i kushton vëmendje, sepse ai është i gatshëm të përfitojë nga këshilla dhe të ndryshojë jetën e tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Në këtë ajet ka mësim të madh për mënyrën e thirrjes në Islam: vëmendja duhet t'u kushtohet atyre që janë të etur për të mësuar dhe që kërkojnë udhëzim, jo atyre që e kthejnë shpinën.
2. Ajeti tregon se këshilla e sinqertë dhe e drejtuar me dashamirësi mund të jetë shkak për pastrimin e shpirtit dhe ndryshimin e jetës së njeriut.
3. Mëson se vlera e njeriut nuk matet me pasurinë apo pozitën e tij, por me gatishmërinë e tij për të pranuar të vërtetën dhe për t'u udhëzuar në rrugën e drejtë.
4. Islami është fe që i jep rëndësi çdo njeriu, pavarësisht statusit të tij shoqëror, dhe e konsideron udhëzimin e një njeriu të vetëm si fitore të madhe.