Sure Abese — Ayet 4

Kelime Anlamları:

• Yezzekkeru: Öğüt alır, ibret alır, hatırlar.
• Fetenfeahu ez-zikrâ: Öğüt ona fayda verir.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) yanına gelen ve hidayet arayışında olan âmâ sahâbi Abdullah İbn Ümmü Mektûm (r.a.) ile ilgili bir durumu anlatmaktadır. Allah Teâlâ burada, insanların hidayetine vesile olmanın ne kadar kıymetli olduğunu beyan buyurmaktadır.

Ey insan! Sen nereden bileceksin ki, o gelen kişi belki de bu öğüt sayesinde arınıp temizlenecek, kalbi nurlanacak, günahlarından kurtulacak ve manevi olarak yükselecektir. Belki de o, senden işiteceği bu öğütle uyanacak, gaflet uykusundan silkinecek ve hayatının akışını değiştirecek bir ders alacaktır.

Bu ayet bize, kimseyi küçümsemememiz gerektiğini, belki de en ümidi kesilen kişinin bile Allah'ın hidayetiyle en hayırlı kullardan olabileceğini öğretmektedir. Bir tek sözün, bir tek nasihatin bir kalbi diriltebileceğini, bir ruhu aydınlatabileceğini hatırlatmaktadır.

Sevgili kardeşim! Sakın ha, karşına çıkan bir insanı "Bu ne anlar, bu ne yapar?" diye küçümseme. Belki de Allah, senin dilinden dökülecek bir cümleyi, o kişinin kurtuluşuna vesile kılacaktır. Sen sadece tebliğ et, öğüt ver; hidayet vermek Allah'ın elindedir. Unutma ki, senin bir sözün, bir davranışın, bir tebessümün bile bir gönlün İslam'la tanışmasına, bir kalbin tövbeyle arınmasına sebep olabilir. Bu ne büyük bir saadettir! Öyleyse insanlara faydalı olmaya, iyiliği emredip kötülükten sakındırmaya gayret et. Zira öğüt, müminin kaybettiği malıdır; onu nerede bulursa almaya layıktır.