ซูเราะฮฺ อัล-มุฏ็อฟฟิฟีน — อายะฮฺ 32

ความหมายของคำศัพท์ที่ควรทราบ:

• رَأَوْهُمْ = พวกเขาเห็นบรรดาผู้ศรัทธา
• لَضَالُّونَ = แน่นอนพวกเขาเป็นผู้หลงผิด

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงพฤติกรรมของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในโลกดุนยา เมื่อพวกเขาเห็นบรรดาผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พวกเขาจะกล่าวว่า "แท้จริงคนเหล่านี้เป็นผู้หลงทางแน่นอน" โดยพวกเขามองว่าการที่ผู้ศรัทธายอมรับศาสนาอิสลามและปฏิบัติตามท่านนบีนั้นเป็นการออกนอกเส้นทางของบรรพบุรุษ และเป็นการหลงผิดจากแนวทางที่พวกเขายึดถืออยู่

ทั้งที่ความจริงแล้ว ผู้ที่หลงผิดอย่างแท้จริงคือพวกเขาเองที่ปฏิเสธความจริงและยึดมั่นอยู่กับการบูชารูปปั้นและการดื้อรั้นต่อสัจธรรมที่ท่านนบีนำมา แต่พวกเขากลับตีตราผู้ศรัทธาว่าเป็นผู้หลงผิด ด้วยความเย่อหยิ่งและการดูถูกเหยียดหยาม

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความอดทนต่อคำสบประมาท – ผู้ศรัทธาต้องอดทนต่อการถูกกล่าวหาและการเยาะเย้ยจากผู้ปฏิเสธศรัทธา เพราะนี่คือหนทางที่บรรดาศาสนทูตและผู้ศรัทธายุคก่อนต้องเผชิญมาโดยตลอด
2. ความจริงไม่เปลี่ยนตามเสียงข้างมาก – การที่คนส่วนใหญ่กล่าวหาว่าเราผิดไม่ได้หมายความว่าเราผิดจริง สิ่งสำคัญคือการยึดมั่นในความจริงแม้จะถูกมองว่าเป็นคนหลงผิดก็ตาม
3. การตัดสินที่แท้จริงอยู่ในวันอาคิเราะฮ์ – ในวันกิยามะฮ์สถานการณ์จะกลับตาลปัตร บรรดาผู้ศรัทธาจะได้หัวเราะเยาะเย้ยพวกปฏิเสธศรัทธาเป็นการตอบแทน ตามที่อัลลอฮ์ทรงตรัสในอายะฮ์ถัดไป
4. อย่าเป็นผู้ที่ตัดสินผู้อื่นโดยปราศจากความรู้ – การกล่าวหาว่าผู้อื่นหลงผิดโดยไม่มีหลักฐานที่ถูกต้องเป็นสิ่งที่น่ากลัว เพราะการกล่าวหาผู้ศรัทธาว่าหลงผิดนั้นเป็นการกระทำที่อัลลอฮ์ทรงตำหนิอย่างยิ่ง
5. ความมั่นใจในหนทางที่ถูกต้อง – แม้ผู้ปฏิเสธศรัทธาจะมีจำนวนมากและมีอำนาจในโลกนี้ แต่ผู้ศรัทธาต้องมั่นใจว่าหนทางของตนคือหนทางแห่งความจริงที่อัลลอฮ์ทรงพอพระทัย และจะได้รับชัยชนะในที่สุด