ซูเราะฮฺ อัล-ฟัจร์ — อายะฮฺ 17

### ความหมายของคำสำคัญ

• كَلَّا: คำว่า “كَلَّا” ในที่นี้ใช้เพื่อห้ามปรามและยับยั้ง หมายถึง “ไม่ใช่เช่นนั้นเลย” หรือ “เปล่าเลย” เป็นการปฏิเสธความคิดที่ผิดของมนุษย์ที่คิดว่าความมั่งคั่งคือการที่อัลลอฮ์ทรงให้เกียรติ และความยากจนคือการที่พระองค์ทรงดูหมิ่น
• لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ: แปลว่า “พวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้า” หมายถึง การไม่เลี้ยงดูและไม่ทำดีต่อเด็กกำพร้า รวมถึงการละเลยสิทธิของพวกเขา

### การตีความหมายของอายะฮ์

อายะฮ์นี้เป็นการตอบโต้แนวคิดที่ผิดของมนุษย์ที่คิดว่าความมั่งคั่งและความยากจนเป็นเครื่องชี้วัดความพอพระทัยหรือความโกรธของอัลลอฮ์ อัลลอฮ์ทรงปฏิเสธความคิดนี้โดยสิ้นเชิง และทรงชี้ให้เห็นว่าที่จริงแล้วปัญหาอยู่ที่การกระทำของพวกเขาเอง นั่นคือพวกเขาไม่ยอมให้เกียรติและดูแลเด็กกำพร้า ทั้งที่อัลลอฮ์ทรงประทานทรัพย์สินให้พวกเขาอย่างมากมาย พวกเขากลับละเลยต่อผู้ที่อ่อนแอและขาดที่พึ่งในสังคม การให้เกียรติที่แท้จริงนั้นไม่ได้อยู่ที่ความมั่งคั่งทางวัตถุ แต่อยู่ที่การเชื่อฟังอัลลอฮ์และการทำดีต่อผู้อื่น ส่วนการถูกลดเกียรตินั้นเกิดจากการฝ่าฝืนพระบัญชาของพระองค์ ไม่ใช่เพราะความยากจนแต่อย่างใด

### บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ

1. การให้เกียรติที่แท้จริงอยู่ที่การเชื่อฟังอัลลอฮ์ ไม่ใช่การสะสมทรัพย์สมบัติ ความมั่งคั่งหรือความยากจนเป็นเพียงบททดสอบจากอัลลอฮ์ ไม่ใช่เครื่องวัดสถานะของบุคคลต่อพระองค์
2. การดูแลเด็กกำพร้าเป็นหนึ่งในคุณธรรมอันสูงส่ง อิสลามให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการเลี้ยงดูและให้ความเมตตาแก่เด็กกำพร้า ผู้ใดทำเช่นนั้นจะได้รับเกียรติทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. ทรัพย์สินเป็นเครื่องมือแห่งการทดสอบ ผู้ที่มีทรัพย์มากย่อมถูกทดสอบว่าพวกเขาจะใช้ทรัพย์นั้นในทางที่อัลลอฮ์ทรงพอพระทัยหรือไม่ การใช้จ่ายเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้คือการลงทุนที่แท้จริงซึ่งจะให้ผลตอบแทนในวันอาคิเราะฮ์
4. การละเลยต่อผู้ด้อยโอกาสเป็นสาเหตุแห่งความเสื่อมของสังคม เมื่อใดที่สังคมไม่ใส่ใจต่อเด็กกำพร้าและคนยากจน สังคมนั้นย่อมปราศจากความเมตตาและการเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ซึ่งขัดต่อคำสอนอันงดงามของอิสลามที่ส่งเสริมให้มุสลิมเป็นพี่น้องกันและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน