සූරා අත්-තව්බා — ආයාත් 125

වචනවල අර්ථ:

• මරද් (මානසික රෝගය): මෙහි අදහස සැකය, කුහකකම සහ ඇදහිල්ලේ දුර්වලතාවයයි.
• රිජ්ස් (අපවිත්රකම): මෙහි අදහස අවිශ්වාසය, කුහකකම සහ පාපයන්ය.
• මාතූ: ඔවුන් මිය ගියහ.

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම උතුම් ආයතයෙන් අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ සැකය, කුහකකම සහ ඇදහිල්ලේ රෝගය ඇති අය ගැනය. එනම්, ධර්මය පිළිබඳ සැකයෙන් හා කුහකකමින් පෙළෙන අයයි. ඔවුන් වෙත කුර්ආනයේ පරිච්ඡේදයක් (සූරාවක්) පහළ වන සෑම අවස්ථාවකම, එය ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය හා කුහකකම තවදුරටත් වැඩි කරයි. මන්ද, ඔවුන් එය ප්රතික්ෂේප කරන අතර එයට විරුද්ධ වන බැවිනි. එබැවින් ඔවුන්ගේ පෙර තිබූ අවිශ්වාසයට තවත් අවිශ්වාසයක්, සැකයට තවත් සැකයක් එකතු වේ. අවසානයේදී ඔවුන් අවිශ්වාසයේ ම සිටියදී මිය යති. එනම්, ඔවුන් තම ජීවිත කාලය පුරාම කුහකකම හා අවිශ්වාසය මත ධර්මය ප්රතික්ෂේප කරමින් ජීවත් වී, එම තත්ත්වයෙන් ම මිය යති. ඔවුන්ට කිසිදු යහපත් මාර්ගයකට එළඹීමට හෝ ඇදහිල්ලට පැමිණීමට නොහැකි වේ.

ප්රයෝජන සහ පාඩම්:

• මෙම ආයතයෙන් පැහැදිලි වන්නේ කුර්ආනය ඇදහිලිවන්තයින්ට ආලෝකයක්, මඟ පෙන්වීමක් සහ සුවයක් වන අතර, කුහකයින්ට හා අවිශ්වාසිකයින්ට එය අපවිත්රකම හා විනාශය වැඩි කරන බවයි. එය එකම දෙයක් වුවද, මිනිසුන්ගේ හදවත්වල තත්ත්වය අනුව එහි බලපෑම වෙනස් වේ.
• හදවතේ ඇති රෝගය (සැකය, කුහකකම) මිනිසාව ධර්මයේ යහපතින් ඈත් කරන බවත්, එය විශාල අනතුරක් බවත් මෙයින් අපට වැටහේ. එබැවින් අප සැමවිටම අපගේ හදවත් පිරිසිදු කර ගැනීමටත්, සැකයන්ගෙන් හා කුහකකමින් ඈත් වීමටත් උත්සාහ කළ යුතුය.
• කුර්ආනය පහළ වීමත් සමඟ ඇදහිලිවන්තයින්ගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් වන අතර, ඔවුන්ට එය ජීවන මාර්ගය පෙන්වන ආලෝකයක් වේ. එබැවින් අප කුර්ආනය හා සම්බන්ධ වී එයින් ප්රයෝජන ලැබීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
• අවසානය දක්වාම අවිශ්වාසය මත සිට මිය යාම ඉතාම භයානක තත්ත්වයක් බව මෙයින් පෙනේ. එබැවින් අප සැමවිටම අපගේ ඇදහිල්ල ආරක්ෂා කර ගනිමින්, යහපත් ක්රියාවන්හි නිරත වී, අල්ලාහ්ගේ කරුණාව හා මඟ පෙන්වීම පතා යාච්ඤා කළ යුතුය.