சூரா அத்-தௌபா — வசனம் 125

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• مَرَضٌ – நோய்; இங்கு நயவஞ்சகம் (நிஃபாக்), சந்தேகம், இதயத்தின் குழப்பம் என்பன குறிக்கப்படுகின்றன.
• رِجْسًا – அசுத்தம், தீமை, நயவஞ்சகத்தின் மிகுதி; இங்கு குஃப்ர் (இறைமறுப்பு) மற்றும் நயவஞ்சகத்தின் அதிகரிப்பு என்பது பொருள்.
• إِلَىٰ رِجْسِهِمْ – அவர்களின் ஏற்கனவே உள்ள அசுத்தத்துடன் சேர்த்து.

விளக்கம்:

இந்தப் புனித வசனம், இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு அருளாகவும் நன்மையாகவும் இறங்கும் குர்ஆன் வசனங்கள், நயவஞ்சகர்களுக்கு எதிர்மறையான விளைவை ஏற்படுத்துவதை விளக்குகிறது. ஏனெனில், அவர்களின் இதயங்களில் நயவஞ்சகம், சந்தேகம், இறைமார்க்கத்தின் மீதான வெறுப்பு போன்ற நோய் இருந்தது. குர்ஆன் வசனங்கள் இறங்கும் ஒவ்வொரு முறையும், அவர்கள் அதை மறுத்து, அதன் மீது சந்தேகம் கொண்டு, அதற்கு எதிராக நடந்ததால், அவர்களின் இதயத்தில் இருந்த நோய் மேலும் அதிகரித்தது. அவர்களின் ஏற்கனவே இருந்த குஃப்ர் (இறைமறுப்பு) மற்றும் நயவஞ்சகத்துடன், புதிய குஃப்ரும் நயவஞ்சகமும் சேர்ந்து, அவர்கள் மேலும் அசுத்தமானவர்களாகி, இழிவான நிலையை அடைந்தனர். இறுதியில், அவர்கள் இந்த நிலையிலேயே – அதாவது இறைமறுப்பாளர்களாகவே – மரணித்தனர். அவர்களின் இதயங்களில் உள்ள நோய் காரணமாக, அவர்களுக்கு குர்ஆன் நேர்வழியாக அமையவில்லை; மாறாக, அது அவர்களின் தவறை அதிகரிக்கும் காரணமாக அமைந்தது.

பயன்கள்:

1. குர்ஆன் வசனங்கள் இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு நேர்வழியாகவும், இதயங்களுக்கு மருந்தாகவும் அமைகின்றன; ஆனால், தீய இதயம் கொண்டவர்களுக்கு அவை அவர்களின் தீமையை அதிகரிக்கும் காரணமாகின்றன. எனவே, ஒவ்வொருவரும் தனது இதயத்தைத் தூய்மையாக வைத்திருக்க வேண்டும்.
2. நயவஞ்சகம் மற்றும் சந்தேகம் போன்ற இதய நோய்கள் மிகவும் ஆபத்தானவை; அவை மனிதனை இறுதிவரை இறைமறுப்பில் நிலைத்திருக்கச் செய்து, நரகத்திற்கு இட்டுச் செல்லும்.
3. இறைவேதத்தை மறுப்பதும், அதன் மீது சந்தேகம் கொள்வதும் மனிதனின் ஆன்மீக நிலையை மேலும் மோசமாக்கும்; எனவே, குர்ஆனை முழுமையாக ஏற்று, அதன் போதனைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும்.
4. இந்த வசனம், மனிதன் தனது இதயத்தைத் தூய்மையாக வைத்திருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது; ஏனெனில், தூய்மையான இதயம் மட்டுமே இறைவனின் அருளைப் பெற முடியும்.