സൂറ അത്-തൗബ — ആയത്ത് 125

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• مَرَضٌ (രോഗം): ഇവിടെ ഹൃദയത്തിലെ കാപട്യവും സംശയവും ഉദ്ദേശ്യമാണ്.
• رِجْسًا (അശുദ്ധി/മാലിന്യം): ഇവിടെ കുഫ്റും (അവിശ്വാസം) കാപട്യവും ഉദ്ദേശ്യമാണ്.

വ്യാഖ്യാനം:

എന്നാൽ ഹൃദയങ്ങളിൽ രോഗമുള്ളവർ—അതായത് കാപട്യവും സംശയവും ഉള്ളവർ—അവർക്ക് ഈ അധ്യായം (അത്-തൗബ) ഇറങ്ങുന്നത് അവരുടെ മാലിന്യത്തിന് മേൽ കൂടുതൽ മാലിന്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. കാരണം, ഓരോ ഖുർആൻ ഭാഗം ഇറങ്ങുമ്പോഴും അവർ അതിനെ നിഷേധിക്കുകയും അതിൽ സംശയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ അവരുടെ കാപട്യവും അവിശ്വാസവും വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവസാനം അവർ അവിശ്വാസികളായിക്കൊണ്ടുതന്നെ മരണപ്പെട്ടു. അതായത്, അവർ പശ്ചാത്താപം ചെയ്യാതെയും സത്യം സ്വീകരിക്കാതെയും അവിശ്വാസത്തിന്റെ മേൽത്തന്നെ മരിച്ചുപോയി.

പാഠങ്ങൾ:

1. ഖുർആൻ വിശ്വാസികൾക്ക് വഴികാട്ടിയും രോഗശാന്തിയുമാണ്; എന്നാൽ കാപട്യക്കാർക്ക് അത് അവരുടെ നാശം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണമായിത്തീരുന്നു. ഇത് ഖുർആന്റെ സ്വഭാവമാണ്—അത് നന്മയുള്ളവർക്ക് നന്മയും തിന്മയുള്ളവർക്ക് തിന്മയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
2. ഹൃദയത്തിലെ രോഗം—അതായത് സംശയവും കാപട്യവും—മനുഷ്യനെ സത്യം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുകയും അവനെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധമാക്കി സത്യസന്ധത പുലർത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
3. മരണസമയത്ത് വിശ്വാസത്തിന്റെ മേൽ ജീവിക്കാനും മരിക്കാനും നാം ശ്രദ്ധിക്കണം; കാരണം അവിശ്വാസത്തിന്റെ മേൽ മരിക്കുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടമാണ്.
4. ഖുർആനോടുള്ള പ്രതികരണം ഓരോരുത്തരുടെയും ഹൃദയത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. വിശ്വാസികൾ അതിൽ നിന്ന് പ്രകാശവും മാർഗദർശനവും നേടുന്നു; എന്നാൽ കാപട്യക്കാർ അതിൽ നിന്ന് നാശം മാത്രമാണ് നേടുന്നത്. അതിനാൽ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കി ഖുർആനെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറാകണം.