Sure Duhâ — Ayet 9

Kelime Anlamları:

• Yetîm (الْيَتِيمَ): Babasını kaybetmiş, küçük yaştaki çocuk.
• Takher (تَقْهَر): Zulmetmek, incitmek, horlamak, malını zorla almak, ona kötü davranmak.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Rabbimiz, Peygamber Efendimiz’e (sallallahu aleyhi ve sellem) ve onun şahsında bütün ümmetine çok önemli bir ahlâkî ders veriyor: "Yetime gelince, sakın ona zulmetme, onu horlama ve incitme!"

Yetim, küçük yaşta babasını kaybetmiş, koruyucusuz ve savunmasız kalmış bir çocuktur. Onun kalbi kırıktır, gururu incinmiştir. İşte Allah Teâlâ, böyle bir durumda olan yetime karşı müminin tavrının ne olması gerektiğini açıkça bildiriyor: Ona merhametle yaklaşmak, onu koruyup kollamak, malını korumak ve ona asla kötü muamelede bulunmamak gerekir. Onu azarlamak, dövmek, malını haksızca yemek veya onu küçük düşürecek sözler söylemek kesinlikle yasaklanmıştır.

Bu emir, aslında bir teşekkür ve şükür ifadesidir. Çünkü Allah, Peygamberimiz’i de önceden yetim olarak koruyup gözetmişti. Bu sebeple, Allah’ın nimetine şükretmenin bir gereği olarak, yetimlere karşı şefkatli ve adaletli olmak, onların haklarını gözetmek müminin en önemli vazifelerindendir.

Sevgili kardeşlerim! Unutmayalım ki, bir yetimin başını okşamak, onun gönlünü almak, ona bir lokma ekmek vermek, Allah katında çok kıymetlidir. Peygamber Efendimiz, "Ben ve yetime bakan kimse cennette şöyle yan yana olacağız" buyurarak bu güzel davranışın mükâfatını müjdelemiştir. Öyleyse bizler de çevremizdeki yetimlere, kimsesizlere sahip çıkalım; onları incitmekten, haklarını yemekten şiddetle kaçınalım. Onlara karşı merhametli ve şefkatli olalım ki, Rabbimiz de bize merhamet etsin ve bizleri koruyup kollasın.