Surah Yunus — Aya 33

Ma’anonin Kalmomin:

• حَقَّتْ: Ta tabbata, ta wajaba.
• كَلِمَتُ رَبِّكَ: Hukuncin Ubangijinka da yanke hukuncinsa na kadaita.
• فَسَقُوا: Waɗanda suka fita daga ɗa’a ga Allah, suka nace a kan kafirci da girman kai.

Tafsirin Ayar:

Kamar yadda ya tabbata ga waɗannan mushirikai cewa sun kafirta kuma suka ci gaba da shirkin su, haka nan ya tabbata kuma ya wajaba hukuncin Ubangijinka, ya Rasulu, a kan waɗanda suka fita daga bin gaskiya da nufin girman kai da cin zarafi, cewa lalle su ba za su yi imani ba. Wannan hukunci ne na Allah wanda ya riga ya yanke a cikin iliminsa na har abada, domin sun san gaskiya amma suka ƙi ta da gangan, kuma ba za su gaskata da kadaitar Allah ba, kuma ba za su gaskata da annabcin Annabi Muhammadu (S.A.W.) ba, kuma ba za su bi shiriyarsa ba. Wannan shi ne sakamakon da suka cancanci saboda nacewarsu a kan kafirci da fita daga ɗa’a.

Fa’idodin Darasin:

1. Ilimin Allah na har abada ya ƙunshi dukkan abubuwa, kuma babu abin da yake ɓoye masa daga halittunsa.
2. Nacewa a kan kafirci da girman kai na daga manyan dalilan da ke hana mutum shigar cikin imani.
3. Hukuncin Allah kan masu laifi ba zai canza ba, kuma babu wani abin da zai iya juyar da shi.
4. Wannan ayar tana gargadinmu mu nisanta daga halin fasiƙanci da girman kai, domin mu sami nasara a duniya da lahira.
5. Tana kuma ƙarfafa mu mu yi gaggawar tuba kafin hukuncin Allah ya auku a kanmu.