Surah Hud — Aya 40

Ma'anar Kalmomi:

• "Fara tannur": Ruwa ya tashi da ƙarfi daga inda suke toya burodi, wanda hakan ya zama alamar fara azabar tsufana.
• "Zawjayn ithnayn": Namiji da mace daga kowane nau'in dabba.
• "Man sabaqa 'alayhil qawl": Waɗanda hukuncin halaka ya riga ya auku a kansu, kamar ɗan Nuhu da matarsa.

Tafsirin Ayar:

Bayan Nuhu ya gama gina jirgin ruwa bisa umurnin Allah, sai lokacin azabar mutanensa ya zo. Alamar da aka ba shi ita ce ruwa ya fara tashi daga tannur (indan burodi). A wannan lokacin, Allah ya yi masa umurni da ya ɗauka a cikin jirgin: daga kowane nau'in dabba namiji da mace guda biyu, da kuma iyalinsa, sai dai waɗanda hukuncin halaka ya riga ya auku a kansu—wato ɗansa Kan'ana da matarsa waɗanda suka kafirta. Ya kuma ɗauki waɗanda suka yi imani da shi daga mutanensa. Amma waɗanda suka yi imani da shi sun kasance kaɗan ne kawai, duk da tsawon lokacin da ya shafe yana kiran su zuwa ga imani.

Fa'idodin Darasi:

1. Hakuri da juriya a kan aikin da Allah ya umarta yana da sakamako mai girma, kamar yadda Nuhu ya gina jirgin tsawon shekaru masu yawa yana yi wa mutanensa ba'a, amma daga bisani Allah ya cece shi da muminai.
2. Imani ba ya da alaƙa da dangantaka ta jini; ɗan Nuhu da matarsa sun halaka saboda kafircinsu, yayin da wasu baƙi suka sami ceto saboda imaninsu.
3. Ƙarancin masu bin gaskiya kada ya hana mutum ci gaba da aikin da ya dace, domin Nuhu ya yi shekaru 950 yana kira, amma kaɗan ne suka amsa.
4. A cikin kowane hali, Allah yana ba da alamu da hanyoyin ceto ga muminai, amma dole ne su kasance masu sauraro da biyayya ga umurnin Allah.