സൂറ ഹൂദ് — ആയത്ത് 66

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* خِزْيِ - അപമാനം, നിന്ദ, താഴ്ച.

* يَوْمِئِذٍ - ആ ദിവസം (ശിക്ഷ വന്ന ദിവസം).

* الْقَوِيُّ - ഏറ്റവും ശക്തൻ.

* الْعَزِيزُ - പ്രതാപവാനും അജയ്യനും.

വ്യാഖ്യാനം:

അങ്ങനെ ആ ജനതയെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ കൽപ്പന വന്നപ്പോൾ, നമ്മുടെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് നാം സ്വലിഹ് നബിയെയും (അലൈഹിസ്സലാം) അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വിശ്വസിച്ചവരെയും രക്ഷിച്ചു. അവരെ ആ ദിവസത്തെ അപമാനത്തിൽ നിന്നും നിന്ദയിൽ നിന്നും നാം മോചിപ്പിച്ചു. അവർ അവിശ്വാസികളുടെ പാട്ടിലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർക്കും അതേ ദുരവസ്ഥ തന്നെയായിരുന്നേനെ. എന്നാൽ അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരോടുള്ള കാരുണ്യം കൊണ്ട് അവരെ ആ ഭയാനകമായ ശിക്ഷയിൽ നിന്നും അപമാനത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ചു.

നബിയേ! തീർച്ചയായും നിന്റെ രക്ഷിതാവ് തന്നെയാണ് സർവ്വശക്തനും അജയ്യനും. അവന്റെ ശക്തിയും പ്രതാപവുമാണ് അക്രമികളായ സമുദായങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചതും തന്റെ ദൂതന്മാരെയും അവരെ പിന്തുടർന്നവരെയും രക്ഷിച്ചതും. അവന്റെ കൽപ്പനയെ തടയാൻ ആർക്കും സാധ്യമല്ല. അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അവൻ നടപ്പിലാക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.

പ്രബോധനം:

ഈ സംഭവത്തിൽ നിന്ന് നാം പഠിക്കേണ്ട പാഠം ഇതാണ്: അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ വരുമ്പോൾ അവിശ്വാസികളെ രക്ഷിക്കാൻ യാതൊരു ശക്തിക്കും സാധ്യമല്ല. എന്നാൽ അവന്റെ കാരുണ്യം സത്യവിശ്വാസികളെ സദാ വലയം ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുകയും അവന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരായിരിക്കണം. ദുൻയാവിലെ ശക്തിയും അധികാരവും ഭ്രമിപ്പിക്കരുത്; യഥാർത്ഥ ശക്തി അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്. അവന്റെ സഹായം എപ്പോഴും സത്യവിശ്വാസികൾക്കൊപ്പമുണ്ടാകും. അതുകൊണ്ട് നാം സൽകർമ്മങ്ങളിൽ മുന്നിട്ടുനിൽക്കുകയും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യണം.