Surah Hud — Aya 66

Ma’anonin Kalmomin:

• خِزْيِ يَوْمِئِذٍ: wulakanci da ƙasƙanci na wannan ranar da aka halaka mutanen Samudu.

Tafsirin Aya:

Lokacin da umarnin Mu ya zo domin halaka mutanen Samudu, sai Muka tsirar da Annabi Salihu da waɗanda suka yi imani tare da shi daga halaka, saboda rahamar da Muka yi musu. Kuma Muka tsirar da su daga wulakanci da ƙasƙancin wannan rana mai tsanani. Lalle ne Ubangijinka, ya Kai Tsaron Manzo, Shi ne Mai ƙarfi, Mai rinjaye wanda babu mai iya jurewa ƙarfinsa. Daga cikin ikonsa da rinjayensa, Ya halaka al’ummomin da suka ƙaryata manzanninsu, kuma Ya tsirar da manzanni da mabiyansu na gaskiya.

Fa’idodin Darasi:

1. Rahamar Allah ga muminai ita ce tushen tsira daga halaka da azaba, don haka ya kamata mu nemi rahamar Sa ta hanyar yin imani da ayyukan ƙwarai.
2. Wannan aya tana ƙarfafa muminai cewa Allah ba ya barin su a cikin wahala, amma yana tsirar da su daga ƙunci idan suka tsaya kan gaskiya.
3. Ƙarfin Allah da rinjayenSa suna nuna cewa babu wani abu da zai hana Sa taimakon wanda Ya so, kuma wannan yana sa zuciyar mumini ta natsu da dogaro ga Allah.
4. Halaka masu laifi ita ce hujja ga cewa Allah ba ya mantawa da ayyukan mutane, kuma wannan yana kira ga tuba da komawa ga Allah kafin azabarSa ta zo.