ሱረቱ ሁድ — አንቀጽ 75

የቃላት ፍች፡-

• ሐሊም (ለሐሊም)፡- ታጋሽ፣ በቁጣ የማይቸኩል፣ ቅጣትን የሚያዘገይ።
• አውዋህ (አውዋህ)፡- ብዙ ወደ አላህ የሚጸልይ፣ በፍርሃትና በመጸጸት ብዙ የሚያለቅስ፣ እጅግ ተወያያይ የሆነ ልመናን የሚያቀርብ።
• ሙኒብ (ሙኒብ)፡- ወደ አላህ ተመላሽ፣ ከኃጢአት ተመላሽና በሁሉም ጉዳዩ ወደ ጌታው የሚመለስ።

የአንቀጽ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

አላህ ስለ ነቢዩ ኢብራሂም (ሰላም በእሱ ላይ) ሲገልጽ፡- “ኢብራሂም በእርግጥ ታጋሽ፣ ብዙ ወደ አላህ የሚጸልይና የሚያዝን፣ ወደ አላህ ተመላሽ ነው” ይላል። ይህ ማለት ኢብራሂም በባህሪው ታላቅ ትዕግስት የነበረው፣ በሰዎች ላይ በፍጥነት ቅጣትን የማይፈልድ፣ ለሰዎች ይቅርታን የሚመርጥ ነበር። “አውዋህ” ማለት ከኃጢአቱ የተነሳ በፍርሃትና በመጸጸት ብዙ ወደ አላህ የሚያለቅስ፣ በጸሎቱ ውስጥ በእጅጉ የሚዋደቅ ነው። “ሙኒብ” ማለት ደግሞ በሁሉም ነገሩ ወደ አላህ የሚመለስ፣ ከስህተት ተመላሽ፣ በፍርዱ የሚረካና ወደ ጌታው ብቻ የሚጠጋ ነው። እነዚህ ባህሪያት ለምን ለሕዝቡ ቅጣት እንዳይወርድ ጸለየ፣ ለእነርሱም ምሕረትን እንደጠየቀ ያብራራሉ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. ታጋሽነት ከነቢያት ባህሪያት ታላቅ ክፍል ነው፤ ሙስሊም በሰዎች ላይ ቸርነትን ያሳድራል፣ በቁጣ አይቸኩልም።
2. ወደ አላህ መጸለይና ማለቅስ የነቢያት መንገድ ነው፤ ሙስሊም በጸሎቱ ውስጥ ትሕትናንና ፍርሃትን ያሳድራል።
3. ከኃጢአት መመለስ (ተውባ) ከአላህ ተወዳጅ ተግባር ነው፤ ሰው በማንኛውም ጊዜ ወደ ጌታው ቢመለስ አላህ ይቀበለዋል።
4. እነዚህ ክቡር ባህሪያት ለሰዎች ምሕረትንና በረከትን ያመጣሉ፤ ኢብራሂም በእነዚህ ባህሪያት ምክንያት የአላህ ወዳጅ (ኸሊል) ለመባል በቃ።