سوره حجر — آيت 60

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• إِلَّا: سواءِ، ڇڏي.
• امْرَأَتَهُ: سندس زال (يعني لوط عليه السلام جي زال).
• قَدَّرْنَا: اسان حڪم ڪيو / مقرر ڪيو.
• الْغَابِرِينَ: باقي رهندڙ، يعني اهي جي عذاب ۾ رهجي ويا ۽ تباهه ٿيا.

2) آيت جي تفسير:

فرشتن چيو ته اسان کي الله تعاليٰ موڪليو آهي ته لوط عليه السلام جي قوم کي تباهه ڪريون، ڇاڪاڻ ته اهي مشرڪ ۽ گمراهه هئا. پر لوط عليه السلام ۽ سندس اهل ايمان کي اسان بچائي وينداسين، سڀني کي نجات ڏينداسين. البت سندس زال کي نجات نه ملندي، ڇاڪاڻ ته هوءَ ڪافره هئي ۽ الله تعاليٰ جو حڪم ٿي چڪو هو ته هوءَ به انهن ماڻهن ۾ شامل هوندي جي عذاب ۾ مبتلا ٿي تباهه ٿيندا. يعني هوءَ به هلاڪ ٿيندڙن ۾ رهجي ويندي ۽ ان تي به عذاب ايندو.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي ۽ سندس ايمان وارن ٻانهن کي هميشه بچائي ٿو، جيتوڻيڪ سندن قوم تي عذاب اچي.
• ايمان ۽ عمل ئي انسان کي نجات ڏئي ٿو، رشتيداري يا ويجهڙائي ڪافي ناهي. لوط عليه السلام جي زال نبي جي گهر ۾ هئي، پر ڪفر ۽ بي ايماني سبب هلاڪ ٿي.
• الله جو فيصلو ۽ حڪم يقيني آهي، جيڪو ٿيڻو آهي سو ٿيڻو آهي، ڪنهن جي سفارش يا رشتي به ان کي ٽاري نٿي سگهي.
• قرآن مجيد ۾ الله تعاليٰ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي امت کي تسلي ۽ عبرت ڏئي ٿو ته جيڪي الله جي نافرماني ڪن ٿا تن جو انجام ساڳيو ئي آهي.
• هي آيت اسان کي سيکاري ٿي ته هميشه حق تي قائم رهون، ڪفر ۽ گمراهي کان پري رهون، ۽ الله جي رحمت ۽ نجات جي اميد رکون.