سوره حجر — آيت 59

لفظن جي معنيٰ:

• إِلَّا: سواءِ، ڇڏي.
• آلَ لُوطٍ: لوط عليه السلام جا گهرڀاتي ۽ سندس پيروڪار مومن.
• لَمُنَجُّوهُمْ: يقيناً اسان کين بچائيندڙ آهيون.
• أَجْمَعِينَ: سڀني کي، مڪمل طور تي.

آيت جي تفسير:

فرشتن چيو ته اسان کي الله تعاليٰ حڪم ڏنو آهي ته لوط عليه السلام جي قوم جي مشرڪن ۽ گناهگارن کي هلاڪ ڪريون، پر انهن مان لوط عليه السلام ۽ سندس گهر وارا ۽ سندس تي ايمان آڻيندڙ ماڻهو مستثنيٰ آهن. اسان يقيناً انهن سڀني مومنن کي بچائينداسين ۽ انهن تي ڪو به عذاب نه ايندو. البت لوط عليه السلام جي زال ڪافره هئي، تنهنڪري هوءَ بچايلن ۾ شامل نه هئي، بلڪه ان کي به ٻين هلاڪ ٿيندڙن سان گڏ عذاب ۾ مبتلا ڪيو ويو. هي استثناٰ قوم جي هلاڪت کان الڳ آهي، ڇاڪاڻ ته قوم مجرم هئي ۽ لوط عليه السلام جا گهرڀاتي مجرم نه هئا.

هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

1. الله تعاليٰ پنهنجي نبي جي عزت ۽ حفاظت جو خاص اهتمام ڪندو آهي ۽ سندس مومن ساٿين کي به بچائيندو آهي.
2. ايمان ۽ نيڪي هلاڪت کان نجات جو ذريعو آهي، جڏهن ته ڪفر ۽ بدڪاري عذاب جو سبب بڻجندي آهي.
3. الله تعاليٰ انصاف ڪندڙ آهي، هو بيگناهن کي مجرمن سان گڏ سزا نه ڏيندو آهي.
4. نبي جي گهر ۾ به ڪافر ٿي سگهي ٿو، جيئن لوط عليه السلام جي زال، تنهنڪري نسب ۽ گهر جو تعلق ئي نجات جو ضامن ناهي، بلڪه ايمان ۽ عمل ئي اصل معيار آهي.
5. الله تعاليٰ جو واعدو سچو آهي، هو جنهن کي بچائڻ جو فيصلو ڪري ٿو، ان کي ڪير به نقصان نه ٿو پهچائي سگهي.
6. هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته هميشه ايمان ۽ نيڪ عمل سان الله تعاليٰ جي پناهه ۾ رهڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته نجات صرف انهيءَ جو ئي حقدار بڻجي ٿو جيڪو الله تي ايمان رکي ۽ سندس حڪمن تي عمل ڪري.