سورت حجر — آیت 62

د کلمو معناګانې:

• قالَ: ويې ويل.
• إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ: تاسو داسې خلک ياست چې زه يې نه پېژنم، يا تاسو داسې څېرې لرئ چې زما لپاره نااشنا او عجيبه دي.

تفسير:

کله چې الله تعالی خپل ملايك (چې د عذاب د رسولو په بڼه يې د لوط عليه السلام د کور مخې ته راښکاره کړي وو) د لوط عليه السلام کور ته ولېږل، نو لوط عليه السلام ورته وويل: "تاسو داسې خلک ياست چې زه يې نه پېژنم، او ستاسو بڼه زما لپاره نااشنا ده." دا خبره يې د دې لپاره وکړه چې هغوی به د ځوانو ښايسته سړيو په بڼه راغلي وو، او لوط عليه السلام نه پوهېده چې دوی د الله تعالی ملايك دي، نو د دوی له راتګه يې اندېښنه او وېره ځانته پيدا کړه، ځکه چې د هغه قوم بدکاره خلک به د مېلمنو پر مخ ورتلل.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته د لوط عليه السلام د کوربوالۍ او مېلمه پالنې لوړ اخلاق ښيي، چې هغه د نااشناو کسانو په مقابل کې هم د مېلمستيا د درناوي فکر کاوه.
• پکښې دا درس دی چې مسلمان بايد د هر راتلونکي مېلمه سره ښه چلند وکړي، که څه هم هغه ورته نااشنا وي.
• دا آيت د لوط عليه السلام د اندېښنې ښکارندويي کوي، چې هغه د خپل قوم د بدو عادتونو له امله له مېلمنو وېره درلوده، او دا د هغه د پاکۍ او د الله تعالی د حکم د ساتنې نښه ده.