سوره حجر — آيت 62

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• قَالَ: چيائين، يعني حضرت لوط عليه السلام چيو.
• إِنَّكُمْ: بيشڪ توهان.
• قَوْمٌ: ماڻهو، گروهه.
• مُّنكَرُونَ: اڻڄاتل، نامعلوم، اهڙا ماڻهو جن کي سڃاڻپ ۾ نه اچي.

2) آيت جي تفسير:

جڏهن الله تعاليٰ جا موڪليل ملائڪ حضرت لوط عليه السلام وٽ مهمانن جي صورت ۾ پهتا، تڏهن حضرت لوط عليه السلام کين چيو ته توهان اهڙا ماڻهو آهيو جن کي آءٌ نه ٿو سڃاڻان ۽ نه ئي توهان منهنجي قوم مان آهيو. هي لفظ حضرت لوط عليه السلام جي حيرت ۽ پريشاني ظاهر ڪن ٿا، ڇاڪاڻ ته سندس قوم بدڪار ۽ بداخلاق هئي، ۽ هو مهمانن جي حفاظت لاءِ پريشان هو. حضرت لوط عليه السلام کي اها خبر نه هئي ته هي الله جا ملائڪ آهن، تنهنڪري کين اڻڄاتل ۽ نامعلوم ماڻهو سمجهيائين.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي حضرت لوط عليه السلام جي ذريعي اسان کي سيکاريندو آهي ته مهمانن جي حفاظت ۽ سندن خيال رکڻ اسلام جي اهم تعليم آهي.
• حضرت لوط عليه السلام جي پريشاني ۾ اها سبق آهي ته بري ۽ بدڪار قوم جي وچ ۾ رهندي به پنهنجي اخلاق ۽ غيرت کي قائم رکڻ گهرجي.
• الله تعاليٰ پنهنجي ملائڪن کي انساني صورت ۾ موڪلي ٿو، جنهن مان معلوم ٿئي ٿو ته الله جي قدرت ۽ تدبير تي ايمان رکڻ گهرجي.
• هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته اسان کي نامعلوم ماڻهن سان ملڻ وقت احتياط ۽ حڪمت سان پيش اچڻ گهرجي، پر مهمان نوازي ۾ ڪوتاهي نه ڪجي.
• قرآن مجيد ۾ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي امت لاءِ اهي قصا نصيحت ۽ عبرت جو سبب آهن، ته جيئن اسان پنهنجي اخلاق ۽ عمل کي سنواريون ۽ الله جي حڪمن تي هلون.