Surja El-Hixhr — Ajet 62

Kuptimi i fjalëve:

• Kâl (قَالَ): Tha (Luti a.s.).
• Kavm (قَوْمٌ): Popull, grup njerëzish.
• Munkerûn (مُنكَرُونَ): Të panjohur, që nuk njihen, të huaj.

Tefsiri i ajetit:

Kur të dërguarit (engjëjt) erdhën te Luti a.s. në formë njerëzish të bukur, ai nuk i njihte ata dhe u shqetësua shumë për ardhjen e tyre, sepse populli i tij ishte i njohur për vepra të shëmtuara. Ai u tha atyre: "Ju jeni një grup njerëzish të panjohur për mua" – domethënë, unë nuk ju njoh dhe nuk e di se kush jeni, as pse keni ardhur këtu. Kjo ishte një mënyrë për të shprehur habinë dhe shqetësimin e tij, pasi ai nuk i priste mysafirë të tillë në atë kohë dhe në atë vend, dhe kishte frikë se populli i tij do t'i bënte dëm atyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mirësia dhe mikpritja ndaj mysafirëve është nga virtytet e pejgamberëve, sepse Luti a.s. nuk i largoi mysafirët, por u shprehu shqetësimin për sigurinë e tyre.
2. Njeriu i mençur duhet të jetë i kujdesshëm dhe i matur kur sheh diçka të panjohur, duke mos nxituar në gjykime.
3. Ky ajet tregon se pejgamberët kujdeseshin për popullin e tyre dhe për mysafirët e tyre, edhe në kushte të vështira.
4. Në Islam, ruajtja e nderit dhe e sigurisë së mysafirit është detyrë, dhe kjo na mëson të jemi bujarë dhe të kujdesshëm ndaj të tjerëve.