سوره حجر — آیه 74

معانی کلمات:

• عالیها سافلها: بلندیهای آن سرزمین به زیر افکنده شد و زیر و رو گردید.
• سجّیل: سنگهای سخت و پختهشده از گلِ متحجّر (سنگشدهای که از گل سخت و محکم ساخته شده است).

تفسیر آیه:

پس از آنکه عذاب بر قوم لوط نازل شد، خداوند متعال سرزمین آنان را زیر و رو کرد؛ به گونهای که بلندیهای شهر به زیر افتاد و پایینهای آن بالا آمد. این وارونگی چنان بود که جبرئیل علیهالسلام آن دیار را از زمین برکند و به آسمان برد و سپس با شدت به زمین کوبید. در ادامه، بر کسانی که از آن شهر بیرون مانده بودند یا در اطراف آن پراکنده بودند، بارانی از سنگهای سخت و پختهشده از گل فرو فرستاد که آنان را نیز نابود ساخت. این سنگها چنان سخت و محکم بودند که هیچکس را یارای مقاومت در برابر آن نبود و عذاب الهی را به صورت کامل بر آنان نازل کرد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که عذاب الهی بر گناهکاران حتمی و قاطع است و هیچ قدرتی نمیتواند مانع آن شود؛ پس باید از نافرمانی خداوند پرهیز کرد.
• قدرت بیپایان خداوند در دگرگونی جهان و نابودی ظالمان، مایه عبرت است که هیچکس نباید به قدرت و ثروت خود مغرور شود.
• این داستان هشداری است برای همه انسانها که اگر از راه حق منحرف شوند و به فساد و گناه ادامه دهند، سرنوشتی مانند قوم لوط در انتظارشان خواهد بود.
• رحمت الهی با عذاب او همراه است؛ چرا که خداوند پیش از نزول عذاب، پیامبر خود را فرستاد تا قوم را هدایت کند و حجت را بر آنان تمام نماید؛ پس باید از فرصتهای هدایت بهره برد.