Suurah Al-Hijr — Aayad 74

Macnada Erayada:

• Caaliyahaa: Meesha sare ee magaalada.
• Saafalahaa: Meesha hoose ee magaalada.
• Sijjiil: Dhagax adag oo ka samaysan dhoobo la shiday (lagu adkeeyay).

Tafsiirka:

Markii ay gaadhay ciqaabtii Eebe ee ku timid qoomkii Nabi Luudh (CS), waxaa la rogay magaaladoodii oo dhan, sida ay ahayd meesheeda sare waxaa loo yeelay meesha hoose, taasoo ahayd in Jibriil (CS) uu qaaday dhulkii ay ku noolaayeen oo uu kor u qaaday ilaa samada, kadibna uu si xoog leh dhulka ugu tuuray, isagoo ku dhawaaqay qaylo weyn. Markaas ayay dhismayaashii oo dhan is rogeen, kuwii sare waxay noqdeen kuwo hoose. Intaas waxaa dheer, Eebe wuxuu ku soo daadiyay shiddigii ka baxsaday magaalada (kuwii dibadda ku sugnaa) dhagaxyo adag oo ka samaysan dhoobo la shiday, kuwaas oo ku hoobtay oo la laystay.

Ciqaabtan waxay ahayd mid ba’an oo dhammaystiran, oo aan waxba ka reebin, maxaa yeelay waxay ku dhacday kuwii gudaha joogay iyo kuwii dibadda joogayba, si ayna uga baxsanin caddibaadda Eebe.

Faa'iidooyinka laga qaadanayo:

1. Ciqaabta Eebe waxay ku timaadaa siyaabo kala duwan oo cajiib ah, oo aan qofna ka hor istaagi karin, sidaa darteed waa in aan ka digtoonaanno xadgudubyada.
2. Dulmiga iyo xumaha (gaar ahaan falalka xun sida khaniisnimada) waxay keenaan halaag ba’an oo ku dhaca dadka oo dhan, haddii ay ku faafaan bulshada.
3. Naxariista Eebe waa weyn tahay, laakiin marka ay timaado ciqaabtiisu, waxba kama reebto, sidaa awgeed waa in aan ku degdegenno toobad-keenka iyo u noqoshada Eebe ka hor inta aan ciqaabtu iman.
4. Dulmiga iyo xumaha waxay baabi’iyaan barakada dhulka, waxayna keenaan in Eebe rogo ni’maddii isagoo ku beddelaya ciqaab.