Sure Hicr — Ayet 74

Kelime Anlamları:

• Âliyehâ: Onların (şehirlerin) üst kısmı, yüksek olan tarafı.
• Sâfilehâ: Alt kısmı, aşağıda olan tarafı.
• Emtarnâ: Yağdırdık, üzerlerine indirdik.
• Siccîl: Pişmiş, sertleşmiş ve katılaşmış çamurdan oluşan taşlar.

Tefsir:

Bu âyet, Allah'ın azabının ne kadar dehşet verici olduğunu ve hiçbir gücün O'nun hükmüne karşı koyamayacağını gözler önüne serer. Lut kavmi, azgınlıkta ve ahlaksızlıkta sınırı aşmış, Allah'ın elçisini yalanlamış ve uyarılarına kulak asmamıştı. Nihayetinde ilahî azap geldi.

Allah Teâlâ, o zulmeden kavmin bulunduğu şehirleri alt üst etti; yüksek olan yerlerini aşağı indirdi, aşağıda olanları ise yukarı çıkardı. Bu, öyle bir felaketti ki, ne kaçacak bir yer ne de sığınılacak bir gölge kalmıştı. Ardından, şehirde bulunmayıp dışarıda olanlara da pişmiş ve katılaşmış çamurdan oluşan taşları yağmur gibi üzerlerine yağdırdı. Bu taşlar, onların helakini tamamlayan bir azap oldu.

Bu olay, Allah'ın kudretinin sınırsızlığını ve O'nun emrine karşı gelenlerin akıbetinin ne kadar acı olduğunu gösterir. Rabbimiz, kullarına asla zulmetmez; ancak onlar kendi elleriyle kendilerini helake sürüklerler. Bu kıssa, günümüzde de aynı ahlaksızlıkları işleyenlere ve Allah'ın sınırlarını çiğneyenlere büyük bir ibret ve uyarıdır.

Ey iman eden kardeşim! Bu âyetten alacağımız ders, Allah'ın azabının hiçbir zaman uzak olmadığıdır. O, sabırlıdır; fakat kullarına mühlet verdiğinde bu, onları unuttuğu anlamına gelmez. Günahlardan uzaklaş, tövbeye sarıl ve Allah'ın rahmetinden ümidini kesme. Çünkü O'nun rahmeti, azabından önce gelir; fakat azabı geldiğinde ise onu hiçbir güç geri çeviremez. Allah'ın emirlerine uyanları ise dünyada da ahirette de büyük bir mükâfat beklemektedir.