Sura Al-Hidżr — Werset 84

Znaczenie słów:

• fa mā aghnā – nie przyniosło żadnej korzyści, nie uchroniło.
• mā kānū yaksibūn – to, co zdobywali, gromadzili i posiadali, czyli majątki, dzieci, siła, budowle i wszelkie dobra doczesne.

Tafsir (interpretacja):

Kiedy nadszedł wyznaczony czas kary, poranna błyskawica i przeraźliwy krzyk (sayha) pochwycili lud Thamud o wschodzie słońca. Wówczas okazało się, że całe ich bogactwo, które gromadzili przez lata – majątki, trzody, wspaniałe domy wykute w skałach, twierdze i fortyfikacje wzniesione w górach, a także liczba wojowników i siła, którą się szczycili – nie było w stanie odeprzeć ani na chwilę kary Allaha. Nic z tego, co osiągnęli i na czym polegali, nie przyniosło im żadnej korzyści ani nie ochroniło ich przed gniewem Stwórcy. Całe ich bogactwo i potęga okazały się całkowicie bezużyteczne w obliczu Bożej decyzji – zostali zniszczeni doszczętnie, a ich dobytek i budowle nie uchroniły ich przed zagładą.

Korzyści i nauki płynące z tej historii:

1. Majątek, pozycja i siła nie są w stanie ochronić człowieka przed karą Allaha, gdy nadejdzie Jego wyrok – prawdziwym bezpieczeństwem jest jedynie wiara i posłuszeństwo Stwórcy.
2. Człowiek nie powinien być dumny z tego, co posiada, ani pokładać ufności w dobrach doczesnych, ponieważ wszystko to jest przemijające i może zostać odebrane w jednej chwili.
3. Historia ludu Thamud jest przestrogą dla wszystkich pokoleń – pokazuje, że potęga i cywilizacyjne osiągnięcia nie są dowodem na Bożą aprobatę, a jedynie tymczasowym darowizną, która może stać się przyczyną zguby, jeśli nie towarzyszy jej wdzięczność i wiara.
4. Islam uczy nas pokory i świadomości, że jedynym prawdziwym wsparciem i ochroną jest Allah – dlatego wierny powinien inwestować w to, co przetrwa w życiu ostatecznym, a nie tylko w ulotne przyjemności tego świata.