سورت نحل — آیت 60

د معناوي کلمې:

• مَثَلُ السَّوْءِ: بد صفت، ناقصه صفت، لکه عجز، حاجت، جهل او کفر.
• الْمَثَلُ الْأَعْلَىٰ: تر ټولو لوړه او کامله صفت، لکه بې حاجتي، علم، قدرت او کمال.

تفسیر:

هغه کسان چې په آخرت نه ایمان لري او د هغې لپاره کار نه کوي، د دوی لپاره بد او ناقصه صفت دی — لکه د اولاد اړتیا، جهل، عجز او کفر. دوی الله تعالی ته داسې صفتونه نسبت کوي چې د هغه له شان سره نه برابريږي. خو الله تعالی ته تر ټولو لوړ او کامله صفتونه ثابت دي — لکه بې حاجتي، بشپړ علم، قدرت او کمال. هغه له خپلو مخلوقاتو څخه بې نیازه دی او په خپل ملک کې غالب دی، چې هیڅوک ورسره مقابله نه شي کولای، او په خپل خلقت، تدبیر او حکم کې بشپړ حکیم دی.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته دا درس راکوي چې د الله تعالی په اړه یوازې د کمال او جلال صفتونه ومني، او له هغه څخه د هر ډول نقص او عیب څخه پاکوالی وویني.
• دا چې الله تعالی بې حاجته او بې نیازه دی، نو مومن باید خپله ټوله هیله او باور یوازې پر هغه واچوي، نه پر مخلوقاتو.
• د الله تعالی حکمت او قدرت موږ ته دا ښیي چې په ټولو چارو کې د هغه پر فیصلې راضي واوسو، ځکه چې هغه په خپل تدبیر کې بشپړ حکیم دی.
• دا آیت د کافرانو د بدو صفتونو څخه خبر ورکوي، چې مومن باید له داسې صفتونو څخه ځان وساتي او د الله تعالی د لوړو صفتونو تقلید وکړي.