Surah An-Nahl — Aya 87

Ma’anar Kalmomi:

• السَّلَمَ: watau sulhu da biyayya, sun mika kai ga Allah.
• يَفْتَرُونَ: ƙarya da suke ƙirƙirawa, kamar iƙirarin cewa gumaka na yin ceto ko shafa’a a gare su.

Tafsirin Aya:

A wannan ranar (ranar tashin kiyama), masu shirka za su mika kai ga Allah da ƙasƙantar da kai, suna nuna biyayya da sulhu, bayan da suka kasance masu girman kai a duniya. Duk abin da suka ƙirƙira na ƙarya zai ɓace musu, kuma ba za su sami wani amfani ba daga gumakan da suke bautawa, waɗanda suke zaton za su yi musu shafa’a ko su cece su daga azabar Allah. A wannan lokaci, za su gane cewa duk abin da suka yi na iƙirari bai kasance da gaskiya ba, kuma babu wani abin da zai taimake su face aikin da suka aikata a duniya.

Fa’idodin Aya:

1. A ranar kiyama, duk wani girman kai da shirka za su ɓace, kuma kowa zai mika kai ga Allah da ƙasƙantar da kai, ko da ya kasance mai girman kai a duniya.
2. Ƙarya da iƙirarin da mutane ke yi a duniya, kamar zaton cewa wani abin bauta ko wani mutum zai iya ceto su, ba za su amfana ba a ranar kiyama.
3. Wannan aya tana tunatar da mu cewa kada mu dogara ga wani abu face Allah, kuma kada mu riƙa ƙirƙirar abubuwan da ba su da tushe a addini, domin a ranar kiyama duk abin da ba gaskiya ba zai ɓace.
4. Yana ƙarfafa mu mu riƙa yin ayyukan gaskiya da kuma biyayya ga Allah a rayuwarmu, domin wannan ne kawai zai amfane mu a ranar da babu wani taimako face daga Allah.