Surja El-Isra — Ajet 42

Kuptimet e fjalëve:

• آلِهَةٌ: zota të shumtë, hyjni të tjera.
• لَابْتَغَوْا: do të kërkonin, do të përpiqeshin.
• ذِي الْعَرْشِ: Zoti i Arshit (Fronit) të Madhërishëm.
• سَبِيلًا: rrugë, mënyrë.

Tefsiri i Ajetit:

Thuaj, o Muhamed, atyre idhujtarëve që pretendojnë se ka zota të tjerë përveç Allahut: Sikur të kishte me Allahun zota të tjerë, ashtu siç po thoni ju në mënyrë të rreme dhe shpifëse, atëherë ata zota do të kërkonin rrugë për t’iu afruar Zotit të Arshit të Madhërishëm, për ta sfiduar Atë dhe për t’ia marrë pushtetin e Tij – ashtu siç bëjnë mbretërit e kësaj bote me njëri-tjetrin. Por, meqenëse asnjë prej tyre nuk ka guxuar as të përpiqet për këtë, kjo është dëshmia më e qartë se ata nuk ekzistojnë dhe se Allahu është i Vetmi Zot, i Cili nuk ka shok e as rival.

Përfitimet e nxjerra nga Ajeti:

1. Ky ajet vërteton në mënyrë logjike dhe racionale se Zoti është vetëm Një, sepse nëse do të kishte zota të tjerë, do të kishte konflikt dhe përçarje në univers, gjë që nuk vërehet – përkundrazi, gjithçka është në harmoni të përsosur.
2. Mëson se pretendimet e pavërteta për hyjni të tjera bien vetë nga brendia e tyre, sepse asnjë prej atyre zotave të rremë nuk ka fuqi as të përpiqet për të rivalizuar Allahun.
3. Tregon madhështinë e Allahut si Zot i Arshit të Madhërishëm, i Cili sundon gjithçka me fuqinë dhe urtësinë e Tij absolute.
4. Fton besimtarin që t’i përgjigjet çdo dyshimi me argumente të qarta logjike, ashtu siç bëri Kur’ani duke sfiduar idhujtarët me këtë argument të pathyeshëm.
5. Nxit te njeriu ndjenjën e nënshtrimit dhe të përuljes ndaj Allahut të Vetëm, duke e ditur se çdo gjë tjetër që adhurohet përveç Tij është e pafuqishme dhe e pavlerë.