Suurah Al-Israa — Aayad 42

Macnaha Erayada:

• Aalihah (آلِهَةٌ): Ilaahyo badan, jamac ee Ilaah.
• Yaquluun (يَقُولُونَ): Waxay sheeganayaan oo been ah.
• Ibtaghaw (ابْتَغَوْا): Waxay doonteen oo raadiyeen.
• Dhil Arsh (ذِي الْعَرْشِ): Eebaha leh Carshiga weyn, kan xukuumadiisa sare.
• Sabiil (سَبِيلًا): Jid ama waddo.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaad tiraahdaa, Nabiyow, kuwa gaalada ah ee sheeganaya inuu Eebe la wadaago ilaahyo kale: haddii ay run ahaantii jiri lahaayeen ilaahyo kale oo Eebe la wadaagi laha, waxay doonteen kuwaas ilaahyada la sheegay inay jid u raadiyaan Eebaha Carshiga weyn leh, si ay ula diriraan oo ay uga qabsadaan xukuumadiisa, sidii boqorrada adduunka qaarkood qaarka kale ula diriraan. Laakiin ma jiro mid iyaga ka mid ah oo jid u helay Eebe, waxayna ku caddaynaysaa inay been yihiin ilaahyadaas, waayo haddii ay jiri lahaayeen ilaahyo kale, waxay la diriri lahaayeen Eebaha Carshiga leh, laakiin ma jiro qof la dirira Eebe, sidaas darteed waxay ku caddaynaysaa in Eebe kaliyahay yahay Ilaah, isagoon lahayn shariig.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Tawxiidka Eebe: Aayaddu waxay xoojinaysaa in Eebe kaliyahay yahay Ilaaha xaqa ah, isagoon lahayn wax la wadaaga, waayo haddii ay jiri lahaayeen ilaahyo kale, waxay la diri lahaayeen Eebe, laakiin ma jiro wax la dirira Eebe, sidaas darteed waa in aan Eebe keliya caabudno oo aan isaga kaliyahay u cibaadaysano.
2. Xoojinta Iimaanka: Aayaddu waxay muujinaysaa in Eebe yahay kan ugu sarreeya, kan Carshiga weyn leh, isagoon jirin wax ka sarreeya ama la mid ah, taasoo ku xoojisa qalbiga mu'uminka cibaadada Eebe oo kaliya.
3. Bajaajinta Shirk: Aayaddu waxay muujinaysaa in shirku yahay wax aan macquul ahayn oo been ah, waayo ilaahyada la sheegay ma awoodaan inay la diriraan Eebe, sidaas darteed waa in dadku ka fogaadaan shirka oo ay ku dhegaan tawxiidka.
4. Ibraaddanimada Nabiga: Aayaddu waxay ku amraysaa Nabiga inuu u sheego gaalada xaqa si cad, taasoo muujinaysa in Nabigu uu yahay mid xaqa u gudbiya dadka si aan ka cabsanayn, waana in aan raacno Sunnadiisa oo aan ku dhegnno wixii uu keenay.