සූරා අල්-ඉස්රා — ආයාත් 42

වචනවල අර්ථ:

• آلِهَةٌ – දෙවිවරුන් (බහු වචනයෙන්)
• لَابْتَغَوْا – ඔවුන් සොයනු ඇත / උත්සාහ කරනු ඇත
• ذِي الْعَرْشِ – මහා සිංහාසනයේ හිමිකරු (අල්ලාහ්)
• سَبِيلًا – මාර්ගයක් / ක්රමයක්

අර්ථ නිරූපණය:

(නබිවරය, ඔබ) මෙම බහුදේවවාදීන්ට මෙසේ පවසනු මැනව: “ඔවුන් පවසන පරිදි අල්ලාහ් සමඟ වෙනත් දෙවිවරුන් සිටියා නම්, එම (උපකල්පිත) දෙවිවරුන් මහා සිංහාසනයේ හිමිකරු වන අල්ලාහ් වෙත මාර්ගයක් සොයනු ඇත.” එනම්, ලෝකයේ රජවරුන් එකිනෙකාට එරෙහිව කරන පරිදි, ඔවුහු උන්වහන්සේගේ රාජ්යය අත්පත් කර ගැනීමට හෝ උන්වහන්සේ සමඟ බලය සඳහා තරඟ කිරීමට උත්සාහ කරනු ඇත. නමුත් එවැනි කිසිවක් සිදු නොවන බැවින්, ඔවුන්ගේ ප්රකාශය අසත්ය බවත්, අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන් නොමැති බවත් එයින් සනාථ වේ. මන්ද යත්, සැබෑ දෙවිවරුන් කිහිප දෙනෙකු සිටියේ නම්, ඔවුන් අතර ගැටුම් ඇති වී ලෝකයේ පිළිවෙළ බිඳී යනු ඇත.

මෙම වාක්යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ ඒකත්වය (තව්හීද්) පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂියක් මෙම වාක්යයෙන් ලැබේ. බහු දෙවිවරුන් සිටියේ නම්, ඔවුන් අතර ගැටුම් ඇති වී විශ්වයේ සමතුලිතතාවය බිඳී යනු ඇත.
2. අල්ලාහ් තම නබිවරයාට උගන්වන්නේ බහුදේවවාදීන් සමඟ තර්කානුකූලව හා ප්රඥාවෙන් සාකච්ඡා කරන ආකාරයයි. එනම්, ඔවුන්ගේම ප්රකාශය ඔවුන්ට එරෙහිව සාක්ෂියක් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමයි.
3. අල්ලාහ් “ذِي الْعَرْشِ” (මහා සිංහාසනයේ හිමිකරු) ලෙස හඳුන්වා දීමෙන්, උන්වහන්සේගේ උත්තරීතර බලය හා මහිමය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලැබේ. සියලු මැවීම් උන්වහන්සේට යටත් වේ.
4. මෙම වාක්යය මුස්ලිම්වරයාගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරයි. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන් නොමැති බවත්, උන්වහන්සේ පමණක් නමස්කාරයට සුදුසු බවත් තහවුරු කරයි. එමෙන්ම, අල්ලාහ්ගේ බලය හා තනි බව ගැන මෙනෙහි කිරීමෙන් හදවත සන්සුන් වී, උන්වහන්සේ කෙරෙහි පූර්ණ විශ්වාසය ඇති වේ.