Surat Maryam — Ayat 14

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَبَرًّا (wa barran): tegesé wong sing bekti, apik banget marang wong tuwa, tansah ngrumat lan ngajeni.
• بِوَالِدَيْهِ (bi wālidayhi): marang bapak lan ibuné.
• جَبَّارًا (jabbāran): wong sing gumedhe, sombong, seneng meksa lan nguwasani wong liya kanthi sawenang-wenang.
• عَصِيًّا (ʿaṣiyyan): wong sing duraka, ora manut marang dhawuhé Allah lan wong tuwané.

2) Tegesé ayat iki:

Allah SWT nyritakake bab kahanané Nabi Yahya a.s. minangka tanda kekuwatané Allah. Nabi Yahya iku kalebu wong sing bekti banget marang bapak lan ibuné. Ora mung manut, nanging uga ngrumat, ngajeni, lan tansah gawe senengé wong tuwané. Dheweke uga ora tau gumedhe, ora sombong, lan ora seneng meksa wong liya. Kajaba iku, dheweke ora tau duraka marang Allah lan ora uga duraka marang wong tuwané. Kabeh tumindaké tansah ana ing dalan sing bener, manut marang dhawuhé Allah lan bekti marang wong tuwa. Mula Nabi Yahya dadi tuladha sing apik banget kanggo kita kabeh.

3) Faedah-faedah sing bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya dadi anak sing bekti marang wong tuwa. Bekti marang wong tuwa iku kalebu amal sing gedhe pahalane lan dadi sebab mlebuné swarga.
• Kita kudu ngedohi sifat gumedhe lan sombong, amarga sifat iku ora disenengi dening Allah lan bisa ngrusak hubungan karo wong liya.
• Aja dadi wong duraka, apamaneh duraka marang Allah lan wong tuwa. Duraka iku dalan sing mbebayani lan bisa nyimpangake kita saka rahmaté Allah.
• Nabi Yahya a.s. dadi tuladha nyata yen wong enom bisa dadi wong sing bekti, ora sombong, lan manut marang agama. Iki menehi semangat kanggo kita kabeh supaya tansah ngupaya dadi pribadi sing luwih apik.
• Ayat iki nuduhake yen agama Islam iku agama sing ngajeni banget marang wong tuwa lan mulangake akhlak sing mulia. Mula ayo padha sinau lan nglakoni ajarané kanthi seneng ati, amarga kabeh iku kanggo kabegjan kita ing donya lan akhirat.