ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 12

የቃላት ፍች፡-

• أَلَا — የማስተዋወቂያ ቃል ሲሆን ትኩረትን ወደ ቀጣዩ ነገር ለመሳብ ይጠቅማል።
• الْمُفْسِدُونَ — አጥፊዎች፣ በምድር ላይ ጥፋትን የሚያሰራጩ።
• لَا يَشْعُرُونَ — አያውቁም፣ አይገነዘቡም።

የአንቀጹ ትርጓሜ፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ውስጥ ስለ መናፍቃን ይናገራል። እነርሱ በምድር ላይ ጥፋትን እየሰሩ ሳሉ «እኛ አራማጆች ነን» ይላሉ። አላህ ይህንን ውድቅ በማድረግ እንዲህ ይላል፡- ንቁ! እነርሱ በእውነቱ እነዚያ አጥፊዎቹ እነርሱው ናቸው። የሚያደርጉት ነገር ሁሉ — ክህደትን መደበቅ፣ ከእምነት ማገድ፣ በሙስሊሞች ላይ ማሾፍ — ሁሉም ጥፋት ነው። ነገር ግን በግዴለምነታቸውና በጭፍን ጥላቻቸው ምክንያት ይህንን አያውቁም፤ ራሳቸውን አራማጆች አድርገው ያስባሉ እንጂ ስራቸው ጥፋት መሆኑን አይገነዘቡም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አንድ ሰው ራሱን አራማጅ ብሎ ቢያስብም ስራው ከአላህ ህግጋት ጋር የሚጋጭ ከሆነ በእውነቱ አጥፊ ነው፤ ስለዚህ ሰው ስራውን በአላህ መመዘኛ እንጂ በራሱ አመለካከት መፍረድ የለበትም።
2. ትዕቢትና ጭፍን ጥላቻ ሰውን እውነትን እንዳያይ ያደርገዋል — መናፍቃን ጥፋታቸውን ስላላወቁ በጥፋታቸው ላይ ጸንተዋል።
3. ኢስላም ሰዎችን ራሳቸውን እንዲመረምሩና ስራዎቻቸው ከቁርኣንና ከሱና ጋር የሚስማሙ መሆናቸውን እንዲፈትሹ ያስተምራል፤ ይህ የማያቋርጥ የራስን ግምገማ ትምህርት ነው።
4. አላህ ለባሮቹ ያለው ርህራሄ ግልጽ ነው — መናፍቃንን እንኳ ሳይቀር ጥፋታቸውን እንዲገነዘቡና ወደ እውነት እንዲመለሱ ያስጠነቅቃል።
5. የእምነት ጣዕም ያለው ሰው ከአጥፊዎች ጋር እንዳይተባበር ይጠነቀቃል፤ ምክንያቱም ጥፋት በራሱ ላይ ብቻ ሳይሆን በማህበረሰቡ ላይም ጉዳት ያስከትላልና።