ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 139

የቃላት ማብራሪያ፦

• أَتُحَاجُّونَنَا፦ ትከራከሩናላችሁ? ትጨቃጨቁናላችሁ? ማለት ነው። ሙሐጃጃ (ሙጣልባ) ማለት ሌላውን ለማሸነፍ ሐሳብን በማቅረብ መከራከር ማለት ነው።
• فِي اللَّهِ፦ በአላህ ዲን ጉዳይ፣ ማለትም እኛ ከእናንተ ይልቅ በአላህ የቀረብን ነን በሚል መከራከር።
• مُخْلِصُونَ፦ ለአላህ ብቻ የምንገዛ፣ አጋር የማናደርግ፣ በሥራችንም ለሰው ሽልማት የማንፈልግ ንጹሕ አምላኪዎች ነን።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ ነቢዩ ሙሐመድን (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲህ እንዲል አዘዘው፦ የመጽሐፉ ሰዎች ሆይ! እኛ ከእናንተ ይልቅ በአላህ የቀረብን ነን፣ ምክንያቱም ዲናችን ጥንታዊ ነው፣ መጽሐፋችንም አስቀድሞ ተሰጥቷል በሚል ትከራከሩናላችሁ? ይህ ክርክራችሁ ግን ምንም አይጠቅማችሁም። ምክንያቱም አላህ የሁላችንም ጌታ ነው፤ ለእናንተ ብቻ የተለየ አይደለም። እኛ የምንሠራው ሥራ ለእኛ ነው፣ እናንተም የምትሠሩት ሥራ ለእናንተ ነው፤ ማንም ሌላውን ሥራ አይጠየቅም። እያንዳንዱ ሰው በሠራው ሥራ መሠረት ይመነዳል። እኛም ለአላህ ብቻ ተገዢዎች ነን፤ በአምልኮና በመታዘዝ ልባችንን ለእርሱ ብቻ አጥረን አንድም አጋር አናደርግበትም።

እንግዲህ እኛ ለአላህ ብቻ ተገዢዎች ሆነን ስንገኝ፣ እናንተ ደግሞ በአላህ አጋር የምታደርጉ ከሆነ፣ እንዴት ከእኛ ይልቅ በአላህ የቀረባችሁ ነን ትላላችሁ? እውነተኛ ቅርበት የሚመጣው በዘር፣ በብሔር ወይም በጥንታዊነት አይደለም፤ ከልብ ተገዝቶ ለአላህ ብቻ በመገዛት ነው። ኢህላስ (ንጹሕ አምልኮ) ማለት ሰው ሃይማኖቱንና ሥራውን ሁሉ ለአላህ ብቻ ማድረግ፣ በሃይማኖቱ አጋር አለማድረግ፣ በሥራውም ለሰው ሽልማት አለመፈለግ ነው።

ይህ አንቀጽ ሁላችንም ከአላህ ፊት እኩል መሆናችንን፣ የየራሳችንን ሥራ ተጠያቂ መሆናችንን፣ እና እውነተኛ ክብር ያለው ለአላህ ብቻ በመገዛትና በንጹሕ አምልኮ መሆኑን ያስተምረናል። እንግዲህ ልባችንን ለአላህ ብቻ እናድርግ፤ ሥራችንንም ለእርሱ ብቻ አጥረን እንሥራ። ይህች አንቀጽ የእምነትን መሠረት የሆነችውን ኢህላስን ታስተምረናለች፤ ኢህላስም የሙእሚንን ልብ ከሁሉም አጋርነት ነጥሎ ወደ አላህ ብቻ የሚያመራ ብርሃን ነው።