Suurah Al-Baqarah — Aayad 55

Macnaha ereyada:

• جَهْرَةً: si isku cad, iyagoo Muuse (CS) la hadlaya si qiyaaso leh, iyagoo doonaya inay Allaah ku arkaan indhaha.
• الصَّاعِقَةُ: dab xun oo samada ka soo degay, ama dhawaq qaylo iyo belaayo ku timid, taasoo keentay dhimasho.

Tafsiirka Aayadda:

Xusuusta markii aad (iyo awowayaashii Yuhuudda) ku tidhaahdeen Muuse (CS) si qalafsan oo xadgudub ah: "Waxaanu kuu rumayn doonnaa haddii aad noo keento inaan Allaah si toos ah u aragno, annagoo indhahayaga ku arkayna, ma aha inaan maqallo kaliya." Waxayna ku xadgudbeen amarka Eebe, iyagoo doonayay wax aan suurtagal ahayn oo caddi ah. Markaas ayaa Eebe u soo diray dab samada ka yimid, oo la yiraahdo "الصاعِقَة", kaasoo la helay oo la dilay, iyagoo is eegaya, qaarkood qaarka kale ay arkeen markay dhimanayeen. Tani waxay ahayd ciqaab ka timid xadgudubkooda iyo inkirkooda mucjisada Muuse (CS), waxayna noqotay waanad iyo cashar dadka ka dambeeya.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Waa in aan ka digtoonaanno xadgudubka ku aadan Allaah iyo Nabigiisa, oo aanan doonayn wax aan caqli gal ahayn ama aan suurtagal ahayn, sababtoo ah Eebe waa mid ka sarreeya awoodda dadka.
2. Aayaddu waxay ina baraysaa in rumaynta lagu qanco wixii Eebe soo dejiyay iyo wixii Nabigu (CS) la yimid, iyada oo aan loo baahnayn in la arko Allaah, maxaa yeelay arkiisa adduunka ma suurtagal, laakiin rumaynta waxay ku dhisan tahay yicni iyo daliil.
3. Waxay ku tusinaysaa naxariista Eebe, maxaa yeelay wuxuu u soo diray Nabiyo iyo mucjisooyin si dadku u hanuuno, laakiin marka la xadgudbo, ciqaabtu way imanaysaa si loo waano qaato, taasoo ina baraysa in aan ka fogaanno ku xadgudubka Eebe, si aanu ciqaabtiisu noo qaban.