Surah Al-Baqarah — Talata 98

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Jibril – Ang anghel na si Gabriel, na siyang nagdadala ng kapahayagan (Wahyu) sa mga propeta.
• Mikal – Ang anghel na si Michael, na siyang namamahala sa ulan at panustos ng mga nilalang.
• Adhuwwan – Kaaway o kalaban, yaong may galit at pagkapoot.

Paliwanag sa Talata:

Ang sinumang maging kaaway ng Allah, ng Kanyang mga anghel, ng Kanyang mga sugo – maging sila man ay mga anghel o mga propeta – at partikular na ang dalawang dakilang anghel na sina Jibril at Mikal, ay dapat malaman na ang Allah ay kaaway ng mga hindi naniniwala. Ito ay bilang tugon sa mga Hudyo na nag-angkin na si Jibril ay kanilang kaaway samantalang si Mikal naman ay kanilang kaibigan. Nilinaw ng Allah na ang sinumang makipag-away sa isa sa mga ito ay tila ba nakipag-away sa lahat, at ang pakikipag-away sa kanila ay pakikipag-away sa Allah mismo. Ang pagbanggit kina Jibril at Mikal nang magkahiwalay, kahit na kasama na sila sa pangkalahatang tawag na "mga anghel," ay upang idiin ang kanilang mataas na katayuan at upang pabulaanan ang maling akala ng mga Hudyo. Ang sinumang maging kaaway ng Allah, tiyak na siya ay mapapariwara at mapapahamak, sapagkat walang sinumang makakapagligtas sa kanya mula sa kaparusahan ng Allah.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagkakaisa ng mga mananampalataya sa pagmamahal sa Allah, sa Kanyang mga anghel, at sa Kanyang mga sugo – ang pagmamahal sa isa ay pagmamahal sa lahat, at ang pagkapoot sa isa ay pagkapoot sa lahat.
2. Ang kadakilaan ng mga anghel na sina Jibril at Mikal, at ang obligasyon na igalang sila bilang bahagi ng pananampalataya sa mga anghel.
3. Ang babala laban sa pagkakaroon ng galit o poot sa mga bagay na ipinag-utos ng Allah na mahalin, sapagkat ito ay naglalagay sa tao sa panig ng mga kalaban ng Allah.
4. Ang katarungan ng Allah – sinuman ang maging kaaway ng Allah at ng Kanyang mga nilikha na malapit sa Kanya, siya ay haharap sa matinding kaparusahan, at walang sinuman ang makakapagtanggol sa kanya.
5. Ang pagpapahalaga sa kapayapaan at pagkakaisa sa pagsamba, at ang pag-iwas sa mga paghahati-hati na nagmumula sa mga pagnanasa at maling akala, tulad ng ginawa ng mga Hudyo noong kanilang panahon.