Sure Tâhâ — Ayet 108

Kelime Anlamları:

• ed-Dâî: Çağıran, davet eden. Burada kıyamet günü insanları mahşer yerine çağıran melek (İsrafil -aleyhisselam-) kastedilmiştir.
• İvec: Eğrilik, sapma, yoldan çıkma.
• Haşeat: Sessizleşti, alçaldı, korku ve saygı ile boyun eğdi.
• Hems: Ayak sesleri gibi çok hafif, fısıltı halindeki gizli ses.

Tefsir:

Kıyamet günü geldiğinde, tüm insanlar kabirlerinden kalkıp mahşer meydanına doğru yönelirler. O gün, İsrafil (aleyhisselam) tarafından yapılan çağrıya herkes mutlaka icabet eder. Bu çağrıdan kaçış, sapma veya yan çizme imkânı yoktur. Çünkü bu, Rahman olan Allah'ın emridir ve mutlaka gerçekleşecektir. Hiç kimse bu davetten geri duramaz, herkes ister istemez o büyük toplanma yerine doğru sürüklenir.

O günün dehşeti ve Allah'ın azameti karşısında tüm sesler kısılır, susar. İnsanların kalpleri korku ile dolar, sesleri titrer ve alçalır. Artık orada ne bir bağırış, ne bir çağırış duyulur. Sadece ayakların yere değmesiyle çıkan hafif bir hışırtı, bir fısıltı (hems) işitilir. Bu, o günün mutlak sessizliğini ve herkesin Allah'ın huzurunda ne kadar aciz ve boyun eğmiş olduğunu gösterir.

Bu sahne, kıyametin ne kadar büyük ve ciddi bir gün olduğunu bizlere haber verir. Dünyada iken bağırıp çağıran, büyüklük taslayan, Allah'ın ayetlerine karşı kibirlenenler, o gün zelil ve sessiz bir şekilde mahşer yerine sürükleneceklerdir. İşte bu yüzden bizler, bu dünyada iken Allah'a karşı saygılı, O'nun emirlerine uyan ve O'na sığınan kullar olmalıyız. Bu ayet, bize Allah'ın kudretini hatırlatır ve O'na olan teslimiyetimizi güçlendirir. Kıyamet gününde kimsenin birbirine faydası olmayacak, sadece Allah'ın rahmeti ve mağfireti kurtuluşa erdirecektir. O halde, o büyük güne hazırlanmalı, amel defterimizi güzelliklerle doldurmaya gayret etmeliyiz.