Surat Taha — Ayat 17

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَمَا (wa mā): "Lan apa" — ing kene dadi pitakon kanggo nggugah kawigaten.
• تِلْكَ (tilka): "Iku" — tembung panunjuk kanggo barang kang adoh utawa katon ing ngarep.
• بِيَمِينِكَ (bi yamīnika): "Ing tangan tengenmu" — tegese barang kang dicekel ing tangan tengen.
• يَا مُوسَىٰ (yā Mūsā): "He Musa" — panyeru marang Nabi Musa.

2) Tegese ayat:

Allah SWT ngandika marang Nabi Musa: "Lan apa iku kang ana ing tangan tengenmu, he Musa?"

Iki dudu pitakon amarga Allah ora ngerti, nanging pitakon kanggo negesake lan nggugah. Allah kepengin Nabi Musa ngakoni dhewe kanthi lisan apa kang dicekel, yaiku teken (tongkat). Sawise Nabi Musa ngakoni, banjur Allah ndhawuhi supaya nguncalake teken mau, lan teken iku malih dadi ula gedhe. Kanthi mangkono, Nabi Musa sumurup yen iki mujizat kang gedhe banget saka Allah.

Cara mangkene iki wis dadi pakulinan wong Arab: ana wong takon marang kancane, "Apa kowe ngerti iki?" — senajan dheweke wis ngerti yen kancane mesthi ngerti, nanging dheweke kepengin supaya pangakone kancane iku metu saka cangkeme, dadi tambah mantep ing atine. Mula pitakon iki diarani pitakon penetapan (sual taqrir), tujuane supaya pangerten ing ati lan pangakuan ing lisan bisa bebarengan.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Ngerti samubarang, nanging kadhang kala ngandika nganggo pitakon marang hamba-Ne supaya hamba mau ngakoni lan ngrumangsani dhewe.
• Teken kang ana ing tangan Nabi Musa katon barang biasa, nanging bisa dadi mujizat gedhe manawa Allah kepengin. Iki mulangake yen kekuwatan iku mung saka Allah, dudu saka barang utawa manungsa.
• Cara Allah ndidik Nabi Musa iku alus lan bertahap: ditakoni dhisik, banjur diwenehi bukti. Iki nuduhake yen Islam mulangake cara ngajar kang becik lan ora kasar.
• Ayat iki ngajak kita padha ngrumangsani lan ngakoni apa kang ana ing tangan kita, supaya kita eling yen kabeh iku peparing saka Allah lan bisa dipigunakake kanggo manut marang Panjenengane.
• Kanthi nyinaoni crita Nabi Musa, kita saya tambah iman lan tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngemot piwulang kang jero lan nyenengake ati.