سوره طہ — آيت 50

1) لفظن جي معنيٰ:

• أَعْطَىٰ: عطا ڪيائين، بخشيائين.
• خَلْقَهُ: ان جي خلقت، ان جي بڻاوت، يعني هر شيءِ کي ان جي مناسب صورت ۽ شڪل.
• هَدَىٰ: رستو ڏيکاريائين، هدايت ڪيائين، يعني هر مخلوق کي ان جي بقا ۽ زندگيءَ جو طريقو سيکاريم.

2) تفسير:

فرعون جڏهن موسىٰ عليه السلام کان پڇيو ته ”تنهنجو ۽ تنهنجي قوم جو رب ڪير آهي؟“ تڏهن موسىٰ عليه السلام جواب ڏنو ته اسان جو رب اهو آهي، جنهن هر شيءِ کي پيدا ڪرڻ سان گڏ ان کي ان جي ضرورت موجب مڪمل صورت ۽ شڪل عطا ڪئي، ۽ هر مخلوق کي ان جي زندگيءَ ۽ بقا جو طريقو سيکاريو ۽ سمجهاريو. يعني الله تعاليٰ هر شيءِ کي پيدا ڪرڻ کان پوءِ ان کي اهو سڀ ڪجهه ڏنو، جيڪو ان جي وجود ۽ زندگيءَ لاءِ ضروري هو، ۽ پوءِ ان کي اهو رستو ڏيکاريو ته اهو پنهنجي زندگيءَ ۾ انهن شين مان ڪيئن فائدو وٺي ۽ ڪيئن پنهنجو مقصد پورو ڪري. اهڙي طرح هر مخلوق پنهنجي فطري هدايت تحت پنهنجو ڪم ڪري رهي آهي. هيءَ آيت الله تعاليٰ جي بيحد حڪمت، رحمت ۽ قدرت جي نشاندهي ڪري ٿي.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ هر شيءِ جو پالڻهار ۽ خالق آهي، ۽ هر مخلوق کي پيدائش کان ئي ان جي ضرورت جو سامان ۽ هدايت عطا ڪئي اٿس.
• هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته الله جي خلقت ۾ بيحد حڪمت ۽ توازن آهي، جنهن تي غور ڪرڻ سان انسان جي ايمان ۾ اضافو ٿئي ٿو.
• الله تعاليٰ جو اهو نظام ۽ انتظام ڏسي انسان کي گهرجي ته هو الله جي شڪرگذار بڻجي ۽ ان جي هدايت تي هلندي دنيا ۽ آخرت جي ڪاميابي حاصل ڪري.
• هيءَ آيت اسان کي اهو پيغام ڏئي ٿي ته جيئن الله هر مخلوق کي ان جي ضرورت موجب هدايت ڏني آهي، تيئن انسان کي به الله جي طرفان ڏنل قرآن ۽ نبوت جي هدايت تي عمل ڪرڻ گهرجي، ته جيئن هو پنهنجي زندگيءَ جو مقصد پوري طرح سمجهي ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿئي.