Surah Taha — Aya 50

Ma’anonin Kalmomi:

• خَلْقَهُ: yana nufin siffar da ya dace da kowane abu, kamar siffar mutum, dabba, ko tsiro.
• ثُمَّ هَدَى: bayan haka ya shiryar da kowane halitta zuwa yadda zai yi amfani da abin da aka ba shi.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Annabi Musa yana amsa tambayar Fir’auna wadda ya yi masa game da Ubangijinsa. Musa ya ce masa: “Ubangijinmu shi ne wanda ya ba kowane abu halittarsa wadda ta dace da shi, ba tare da wani kuskure ba. Ya ba mutum siffar mutum, dabba siffar dabba, tsiro siffar tsiro, kuma kowane abu yana da kamanninsa da ya dace da shi. Sa’an nan kuma bayan ya halicce shi da wannan siffa, ya shiryar da shi zuwa ga yadda zai yi amfani da abin da ya ba shi. Misali, ya shiryar da mutum yadda zai ci, ya sha, ya noma, ya gina; ya shiryar da dabba yadda za ta nemo abincinta; ya shiryar da tsiro yadda zai shayar da kansa daga ƙasa. Wannan shi ne Ubangijinmu wanda ya halicce mu, ya ba mu siffarmu, sannan ya shiryar da mu zuwa ga amfanin abin da ya ba mu.”

Wannan amsa tana nuna cewa Allah shi ne mahalicci wanda ya kammala halittarsa, kuma shi ne mai shiryarwa wanda ya jagoranci kowane abu zuwa ga abin da ya dace da shi. Ba wani abin mamaki ba ne a ce shi ne Ubangijinmu, domin halittarsa da shiryarwarsa sun shaida hakan.

Fa’idojin Ayar:

1. Imani da cewa Allah shi ne mahaliccin komai, kuma halittarsa ba ta da wani aibi ko nakasu.
2. Godiya ga Allah a kan ni’imomin da ya ba mu, kamar siffa mai kyau da kuma shiryarwa zuwa ga amfanin abin da ya halicce mu.
3. Sanin cewa Allah ya shiryar da kowane halitta zuwa ga abin da ya dace da ita, wannan yana nuna cikakkiyar hikimarsa da iliminsa.
4. Amfani da hankali wajen kallon halittun Allah yana kara imani da girmamawa ga Allah, kamar yadda Musa ya yi amfani da wannan hujja wajen jawabi ga Fir’auna.
5. Wannan ayar tana karfafa wa mumini zuciya cewa Allah ba ya barin halittarsa, amma yana shiryar da su kuma yana kula da su.