സൂറ ത്വാഹാ — ആയത്ത് 74

ഈ ലോകത്ത് തന്റെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ജീവിച്ചവനും, അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ ലംഘിച്ചവനും, പാപങ്ങളിൽ മുഴുകിയവനും ആയിക്കൊണ്ട് പരലോകത്ത് തന്റെ രക്ഷിതാവിനെ കാണാൻ വരുന്നവന് നരകം തന്നെയാണ് പ്രതിഫലം. അവിടെ അവൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും. അവിടെ അവൻ മരിക്കുകയില്ല; മരിച്ചാൽ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാകുമല്ലോ. അതേസമയം അവൻ ജീവിക്കുകയുമില്ല; ജീവിച്ചാൽ സുഖം അനുഭവിക്കാമല്ലോ. എന്നാൽ അവിടെ അവൻ മരണവും ജീവിതവുമല്ലാത്ത ഒരു ഇടനില അവസ്ഥയിൽ കഴിയും. അതായത്, അവൻ മരിക്കാത്തവനും ജീവിക്കാത്തവനുമായി നരകശിക്ഷ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും.

ഈ വചനത്തിൽ നിന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട പാഠം ഇതാണ്: അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നിൽ ഏറ്റവും വലിയ കുറ്റവാളിയായി എത്തുന്നവൻ തന്റെ രക്ഷിതാവുമായി ബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചവനും, അവനോട് അവിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ചവനുമാണ്. അത്തരക്കാർക്കുള്ള ശിക്ഷയാണ് ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അല്ലാഹുവിനോടുള്ള വിധേയത്വവും, അവന്റെ കൽപ്പനകൾ പാലിക്കലും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യവും പൊറുതിയും അതിരുകളില്ലാത്തതാണ്. ജീവിതത്തിൽ എത്ര തെറ്റുകൾ വന്നാലും, മരണത്തിന് മുമ്പ് പശ്ചാത്തപിച്ച് അവങ്കലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നാൽ അവൻ പൊറുത്തുതരും. എന്നാൽ അവിശ്വാസത്തോടെയും കുറ്റവാളിയായും അല്ലാഹുവിനെ കാണാൻ വരുന്നവന് നരകശിക്ഷയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാനില്ല. അതിനാൽ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിച്ചും അവന്റെ പ്രീതി നേടാനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ചെലവഴിക്കാൻ നാം ശ്രദ്ധിക്കണം.