Sure Tâhâ — Ayet 89

Kelime Anlamları:

• Yerci'u: Geri döner, cevap verir, söz söyler.
• Kavlen: Söz, hitap, cevap.
• Yemliku: Gücü yetmek, sahip olmak, elinde bulundurmak.
• Darran: Zarar, kötülük.
• Nef'an: Fayda, iyilik, menfaat.

Tefsir:

Bu âyet, İsrâiloğulları'nın Sâmirî'nin yaptığı buzağıya tapma hadisesinden sonra onların akılsızlığını ve gafletini gözler önüne seriyor. Yüce Allah, onların bu hâlini kınayarak soruyor: "Görmüyorlar mı, akıl erdiremiyorlar mı?" Yani o buzağıya tapanlar, ibret nazarıyla bakmıyorlar mı ki, o putları kendilerine hiçbir söz söylemiyor, onlara cevap vermiyor, ne bir zarar ne de bir fayda sağlayabiliyor.

Düşünün ki, bir varlık size ne bir kelime söyleyebiliyor, ne sorularınıza cevap verebiliyor, ne de size bir kötülükten koruyabiliyor veya bir hayır getirebiliyor. Böyle bir varlığa nasıl ilahlık atfedilir? Bu, aklın ve mantığın kabul edemeyeceği kadar büyük bir cehalettir. İnsan, kendisine faydası dokunmayan, zararını defedemeyen, hatta konuşamayan bir varlığa secde eder mi?

Burada Allah Teâlâ, kullarını düşünmeye ve ibret almaya davet ediyor. Gerçek ibadet, ancak her şeyi işiten, her şeyi gören, kullarına fayda ve zarar verebilen, dualara icabet eden Allah'a yapılır. O'ndan başkasına yönelmek, hem akıl hem de fıtrat açısından büyük bir sapkınlıktır.

Bu âyet, günümüzde de bizlere önemli bir ders vermektedir: İnsanlar, Allah'ın dışında çeşitli varlıklara, makamlara, paraya, mala veya kişilere gönül bağlayıp onlardan medet umabilirler. Oysa bunların hiçbiri, ne bir zararı ne de bir faydayı sağlayabilir. Asıl güç ve kudret sahibi olan yalnızca Allah'tır. O halde bizler, her işimizde yalnızca O'na yönelmeli, O'ndan yardım dilemeli ve O'na güvenmeliyiz. Bu iman, insanın kalbini huzura kavuşturur ve onu her türlü şirkten ve sapkınlıktan korur.